niedziela, 12 lutego 2012

Whitney Hauston...


Miała wszystko - urodę i wspaniały głos; to smutne, że te dary i zdolności nie przyniosły jej takiego szczęścia, jakie dawały nam.
                                                                Barbra Streisand.

Puste przestrzenie, po co my żyjemy?
Opuszczone miejsca, zgaduje że znamy wynik?
Dalej i dalej...
Czy ktokolwiek wie czego poszukujemy?
Kolejny bohater, kolejna bezsensowna zbrodnia.
Poza kurtyną w pantomimie.
Nie odkładaj słuchawki!
Czy ktokolwiek chce to jeszcze ciągnąć?

Przedstawienie musi trwać!
Przedstawienie musi trwać!
Wewnątrz moje serce pęka
Makijaż może spływać
ale uśmiech wciąż pozostaje.

Cokolwiek się zdarzy, pozostawię to wszystko szansie.
Kolejne strapienie, kolejny nieudany romans.
Dalej i dalej...
Czy ktokolwiek wie po co żyjemy?
Chyba się uczę, muszę być już bliżej
Za niedługo będę skręcać, już zaraz za rogiem.
Na zewnątrz zbliża się poranek
Ale wewnątrz, w ciemności boleję aby być wolnym.


Przedstawienie musi trwać!
Przedstawienie musi trwać!
Wewnątrz moje serce pęka
Makijaż może spływać
Ale uśmiech wciąż pozostaje.

Moja dusza jest pomalowana jak skrzydła motyli.
Wczorajsze baśnie urosną, ale nigdy nie zginą.
Mogę latać moi przyjaciele!

Przedstawienie musi trwać!
Przedstawienie musi trwać!

Stawię temu czoła z szerokim uśmiechem
Nigdy się nie poddaję
Trwając z przedstawieniem
Będę na szczycie, Przesadzę z tym
Muszę znaleźć wolę aby dalej prowadzić

prowadzić to
prowadzić to przedstawienie


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz