widgeo.net

sobota, 11 kwietnia 2015

PO MIESIĄCU...



Minął miesiąc... No minął od mojego ostatniego "normalnego" wpisu -nie licząc życzeń świątecznych. Bo życie jakoś dziwnie płynęło na walce ze skutkami paskudnej lutowo-marcowej grypy. Pozostałości leczę do dziś. Chrypa i lekki kaszel jaki mi pozostał po tym "....." męczy do dziś. Tak...- przejmuję się tym i leczę jak mogę. Koleżanka w wyniku powikłań wylądowała w szpitalu specjalistycznym leczącym płuca. Zrobiono wszystkie możliwe badania i......... NIC. Ostatnie dni to kuracja wapnem i PROPOLKAMI. I nawet trochę pomaga. Kaszel zelżał i często mówię bez chrypy. Będę więc cierpliwa w swojej walce.



 Leżąc... często zastanawiam się, gdzie zrobiłam błąd w leczeniu. Czy to był mój błąd... czy to wirus który zaatakował w tym roku,- tak wrednie działa. Niespotykana u mnie, wysoka temperatura miała jednak i dobre strony. Sny jakie sprowadziła, poddały nowe pomysły i koncepcje na prace.
 



Okres przedświąteczny to jak zwykle sprzątanie po zimie... Trudno się to robi gdy sił brak mimo najszczerszych chęci. Ale były i dni lepsze. W takie starałam się nawet ugotować "przyzwoity" postny obiad. Zdarzały się więc i kluski śląskie... i kopytka z kapustką... a pierogów ze śliwką w środku umieszczę nawet fotkę. Machnęłam cały głęboki talerz. Jedliśmy dwa dni.




Ciepłe wiosenne dni, napawały optymizmem. Wydawało mi się, że wraz z ładną pogodą przyjdzie zdrowie. Przychodziło,- ale bardzo powoli. Tylko Brunek olewał serdecznie wszystkie nasze kłopoty i zażywał w słoneczne dni kąpieli cieplnych.




Grudniki sprawiły miłą niespodziankę. Zakwitły mimo obcięcia po kwitnieniu bożonarodzeniowym sporej ilości odrostów. Postarały sie w tym roku wyjątkowo... i przemianowałam je na "świąteczniki" skoro mają ochotę kwitnąć na każde święta.




Na balkonach w święta kwitły sprezentowane mi miniaturowe bratki a truskawki zwisające których sadzonki kupiłam po nieprzyzwoicie,- jak na takie maleństwa- cenie, usiłowały pobudzić się do życia. Nie wiem czy z nich coś będzie, bo do dziś jakoś nie mogą sobie z tym rośnięciem poradzić.






Posadzone w donicach na balkonie żonkile- owszem, sprawdziły się. Zakwitły w
Wielką Sobotę




Dziś czuję się w miarę dobrze. Na obiad zrobię spaghetti z sosem pomidorowym na ostro, bo Długi lubi. Kilka zaplanowanych obowiązków, także z pewnością się uda. I prasowanie, którego wprawdzie nie lubię, ale nowiusieńki sprzęt ułatwia. A jutro- niedziela. I odpoczynek, którego ostatnio mam nieprzyzwoicie dużo.

sobota, 4 kwietnia 2015

WIELKANOC 2015...


SPOKOJNYCH... CIEPŁYCH... PRZEŻYTYCH Z NADZIEJĄ NA WSZYSTKO CO DOBRE ŚWIĄT.

sobota, 7 marca 2015

O CZASIE WYJĘTYM Z ŻYCIA...



To nieprawda, że zachorowanie na grypę- uodparnia na nią przez cały sezon. Od września ubiegłego roku przeszłam już 3 obrzydliwe grypska a teraz kończę czwartą... Najbardziej dokuczliwą i niebezpieczną. Jest tak agresywna, że powaliła nawet dość silnego i odpornego Długiego. Myślałam... że środki uodparniające jakie zażywam i bardzo uważne na zakażenia, sposoby funkcjonowania- pomogą... Guzik z pętelką. Jak rażona piorunem padłam w ubiegły piątek do łóżka. Atak tego paskudztwa postępował z taką prędkością... że przerwać musiałam tradycyjne weekendowe zakupy i zdążyć do domu zanim stracę przytomność pod marketem. Dziś ósmy dzień. Młody zdążył się wychorować ( w porę poszedł do lekarza), ja- jeszcze nie. Muszę usunąć teraz wszystkie skutki jakie zostawiła choroba. Radzimy sobie. Płuca i oskrzela oczyszczam zabiegami typu inhalacje i masaże termiczno/wibrujące. Siły nabieram rozpoczynając prawie normalne jedzenie.
Potrzeba matką wynalazku... prawda. Bardzo ciężko chorego można to łazienki wozić na foteliku komputerowym. Ma kółka... jest zwrotny i można przystawić do umywalki. I nie wiedziałam jeszcze tego... że ten mój młody człowiek, potrafi tak właściwie zająć się chorą osobą.
Leżenie... ulubiona pozycja niektórych (określają ich mianem nierobów)... dla mnie koszmar i dodatkowa męka. Wypoczynek nocny- owszem . Nie powiem- lubię dłużej. Jednak tyle dni w pozycji horyzontalnej spowodowało, że zaczęłam oglądać TV.
Msza św.- zostawiłam "jedynkę", bo choć rzadko bywam w kościołach na takich uroczystościach-  jestem osobą wierzącą. Nigdy... w całym moim życiu, nie zdarzyło się że przestałam wierzyć... bądź zachwiałam swoją wiarę. Ja po prostu nie potrzebuję pośredników do rozmowy ze Stwórcą. I nie chcę ich sakramentów za tak ciężkie pieniądze. Tym razem zdecydowałam, że pomodlimy się wspólnie...


Modlimy się więc najpierw za cały kościół... potem za Papieża... Za całą zgraję wchodzącą w skład najświetniejszej, największej i najlepiej zorganizowanej korporacji na całym świecie. Za naszego kardynała... za naszego biskupa... za błądzących... za upadłych w wierze... za alkoholików i narkomanów... za..... za.... i w pewnym momencie zapaliła się lampka w mojej podświadomości! KURCZE A JA! Modlę się za cały świat, a zostałam żeby pomodlić się za siebie! Potrzebuję Cię Boże bo cierpię i chcę błagać o pomoc w tym cierpieniu. Dla samej siebie już nie starczyło czasu, bo transmisja ma swój zakres godzinowy. Wiem Panie... słowo sprawiedliwość jest już od dawna abstrakcją. To ja- przede wszystkim pomodlę się tylko za tych, którzy chorują na grypę i cierpią tak-jak ja. Daj nam Panie ulgę i spraw by ten akurat krzyż... zelżał choć na świętą sobotę i niedzielę. Amen...
A aniołom które krążyły wokół mnie w ten trudny czas... ich staraniom i poświęceniu- podziękowanie i szacunek. To, co robiliście....- nazywa się miłością.