...... chodzenie po krawędzi losu......

gary i telefony...

2012-03-03T09:33:00.000+01:00

Choć straszą, że znów przyjdzie zima… dziś jest po prostu cudnie. Na rzece nie ma już kry… i słońce odbija się w wodzie. Skrzy się nieprawdopodobnie- bo pływające kaczki poruszają tą wodę niebywale. Chciałam zrobić zdjęcie…- niestety bateria w aparacie wyładowana. Dotarło więc do mnie, jak dawno nie robiłam fotek i jak bardzo zaniedbałam tą najpiękniejszą część mojej duszy. Nie fotografuję… nie maluję… martwię się tym co powinnam mieć na uwadze… ale na co już nie mam właściwie wpływu. Żeby stłamsić w sobie wszystko -stoję przy garach, jakbym w ten sposób chciała udowodnić sobie i światu, że jeszcze na coś się nadaję. Czy polubiłam gotowanie? NIE! Nie polubiłam, ale to oszukiwanie samą siebie w tej chwili najlepiej mi wychodzi.

Otrzymałam wczoraj pocztą elektroniczną pewną treść. Nie wiem na ile jest prawdziwa, ale postanowiłam się nią podzielić z uwagi na dziwne doświadczenie jakiego miałam nieprzyjemność być częścią. Jakiś czas temu dostawałam dziwne telefony. Dzwonił krótko… i albo przerywał połączenie albo wyłączał się dzwoniący- po odebraniu przeze mnie kontaktu. Cała procedura wyglądała tak- jakby osoba do mnie dzwoniąca oczekiwała bym ja- oddzwoniła do niej. Nie zachowują się tak klienci, więc przezornie postanowiłam numer sprawdzić w internecie. I znalazłam na forum informację, która wyraźnie określała że numer spod którego dzwoniono właśnie na taką reakcję liczy i oczekuje. Takich numerów jest sporo, by utrudnić identyfikację. To samo zdarzyło się Długiemu i kilku moim znajomym. Po kilku dniach „numer” milknie. Przekopiuję więc treść otrzymanej wiadomości tak dla przestrogi…

Przyjeżdża do Ciebie kurier i oświadcza, że ma dla Ciebie paczkę za
zaliczeniem.
Koszt około 500 zł.
Na paczce jest Twoje imię, nazwisko
i poprawnie napisany adres.
Nadawcą jest firma .X., której nie znasz i w której nic nigdy nie
zamawiałeś..
Kurier oświadcza, że nic mu na ten temat nie wiadomo, jego zadaniem
jest tylko dostarczenie paczki i pobranie pieniędzy, ale skoro są
wątpliwości , to można je wyjaśnić od ręki telefonicznie.
?
Kurier pyta, czy w takim razie może zadzwonić od Ciebie do firmy
i szybko się wszystko wyjaśni... 99% ludzi, nie podejrzewając
podstępu, wpuszcza kuriera do domu i wskazuje mu, gdzie jest telefon,
albowiem chce jak najszybciej
sprawę wyjaśnić...
?
Kurier wykonuje KRÓTKI TELEFON (1 min) i niby sprawdza w firmie, czy
nie zaszła pomyłka , po czym
informuje Cię, że faktycznie jest to pomyłka, przeprasza grzecznie
i wychodzi!
(bajki o pomyłkach są różne w zależności od oceny reakcji
wrabianego...).
Po miesiącu przychodzi rachunek telefoniczny... około 10.000 dolarów w
przeliczeniu na złotówki.
?
Dlaczego?
Ponieważ ten jeden niewinny krótki telefonik obleciał w
międzyczasie cały świat przez przekierowania komercyjne (Seszele,
wyspy Bali, Kajmany i wiele innych Ă˘ wszystko automatycznie), aby w
końcu trafić na sex linię w Australii.
?
Jak to możliwe?! . zadasz samemu sobie pytanie.
Przecież patrzyłeś kurierowi na ręce i było widać, że wykręca numer
telefonu stacjonarnego...
Tak, to prawda, kurier wykręcił numer telefonu stacjonarnego,
który jest zainstalowany gdzieś w jakimś wynajętym (po
cichu)mieszkaniu
(na dodatek, na lewe papiery) i w tym właśnie mieszkaniu stoi sobie
małe, niepozorne urządzenie, które natychmiast dokonuje
przekierowań, jak się tylko do niego dodzwonisz.
?
Podoba Ci się?
Czy masz szansę na reklamacje w TPSA?
Nie, ponieważ połączenie wyszło z Twojego numeru telefonu,
a co za tym idzie za Twoją zgodą więc nawet w sądzie przegrasz...
?
Numer "na Tepsę" Dzwoni do Ciebie człowiek i podaje się
za pracownika
Telekomunikacji Polskiej SA.
Informuje Cię o tym, że właśnie wymieniono: skrzynkę kablową,
rozdzielczą lub cokolwiek innego.
W związku z powyższym monterzy TPSA testują połączenia i proszą o
potwierdzanie ich poprawnego funkcjonowania poprzez naciśnięcie
klawiszy: 9, 9#, 09, 09#, 90,90# Nie naciskaj! Niczego nie potwierdzaj!
?
Jeżeli to zrobisz . jesteś. przekierowany na sex linię (NA TWÓJ
koszt oczywiście) do Wielkiej Brytanii przez pół świata na Pacyfiku
(Wyspa Niua w tym procederze króluje!!) i nawet jeżeli natychmiast
rzucisz słuchawkę na widełki .
NIC CI TO NIE DA!!! . połączenie nie skończy się przed upływem 5
min.
Podoba Ci się? Koszt . około 1500 zł.
?
Jeżeli ktokolwiek do Ciebie zadzwoni i powie, że coś wygrałeś
rzuć natychmiast słuchawkę i niczego nie naciskaj! żadnych cyfr,
gwiazdek lub krzyżyków.
Jeżeli zadzwoni do Ciebie ktoś, kogo nie znasz nieważne czy będzie
to firma, czy osoba prywatna i poprosi Cię o oddzwonienie w
dowolnym czasie...
NIE RÓB TEGO! . nie znasz osobiście . nie oddzwaniasz bo może Cię to kosztować
320 zł za samo połączenie!
Pamiętaj, że oszuści bardzo często podszywają się pod różnego typu
instytucje lub wydziały spółdzielni mieszkaniowych.
?
Jak administracja lub inna instytucja będzie miała do Ciebie sprawę
to wyśle Ci pismo!
?
A teraz: Jak się bronić?
1. Myśleć i nic na huraa.. Niczego nie naciskać i niczego nie
potwierdzać.
?
2. Zadzwonić do swojego operatora np. TP SA (9393!? Moja uwaga , tu
też występują dziewiątki!!!) i zażądać zablokowania
wszystkich numerów komercyjnych: 0-700...,0-300..., 0-400..., jak i
możliwości przekierowania na nie.
?
3. Zablokować wszystkie numery: międzymiastowe, międzynarodowe i
komórkowe. Każdy operator ma obowiązek udostępnić Ci kod aktywujący
takie połączenia i drugi kod dezaktywujący takie połączenia.
?
Nie ma innego wyjścia!
Dostaniesz od operatora dwa osobiste hasła i nikomu ich nie
pokazuj.
Pamiętaj!
Zapisz datę i godzinę połączenia się z operatorem w celu
zablokowania powyższych numerów.
Zapisz imię i nazwisko osoby przyjmującej zgłoszenie.
Zapisz numer?? zgłoszenia.
Potem żądaj od operatora pisemnego potwierdzenia faktu, że
zgłaszane przez Ciebie zadania zostały zrealizowane.
?
Jak to będziesz miał na piśmie, to jakby co wygrasz w każdym
sądzie.
To jest wiadomość, którą przekazał pracownik działu reklamacji w
TPsie!
Jeśli zadzwoni jakiś gość, że wygrałeś coś w konkursie (przeważnie
ekskluzywną wycieczkę) i w dodatku poprosi o naciśnięcie klawisza 9,
żeby potwierdzić wiadomość, i jeśli to zrobisz, to jesteś.
załatwiony na cacy- łączność z tą linią kosztuje 20 funtów za
minutę, ponieważ rozmowa przekierowana jest przez Kajmany do sex
linii w Anglii.
?
Nawet jak natychmiast rzucisz słuchawkę na widełki, to dużo nie da,
bo rozłączy Cię za 5 minut.
Ale jeśli dasz zrobić się w balona i dasz im swoje dane, to możesz
już strzelić sobie w łeb,
bo po następnych dwóch minutach dostaniesz potwierdzenie, że
oczywiście nic nie wygrałeś.
Koszt takiej rozmowy to około 260 funtów .
Jedyne, co można zrobić, to natychmiast po odebraniu takiej rozmowy
rozłączyć się.
I to jak najszybciej.
Jeszcze jedno.
Może zadzwonić ktoś podający się za technika TP SA i poprosić o
potwierdzenie numeru telefonu poprzez naciśnięcie klawisza 9.?
Efekt jak powyżej.
Problem dotyczy też komórkowców.
Nigdy nie należy naciskać 9, lub 9,0,#, lub 0,9,# w tych
kombinacjach.
Przeważnie numer dzwoniący to: 07090203840.
Numer może się różnić ostatnimi 4 cyframi. Pojawia się na początku
jako nieodebrane.
Nie oddzwaniać na ten numer, bo połączenie kosztuje 320 zł/min .sex
linia w Australii.
Ponieważ w Anglii ten proceder jest już nielegalny, to farmazony
tego typu przeniosły się do Polski.
Tak więc nie gadać z kim., kto wciska Ci kit, że coś wygrałeś...

emerytem być...

2012-03-01T10:05:00.000+01:00

Czytałam niedawno artykuł poruszający tak gorący obecnie temat emerytów. Pisano wiele… I prawdy i mitów. Państwo narzekało na to że 25% pracowników nie robi nic, by zabezpieczyć się na starość. Że wszyscy liczą tylko na państwo itd… itp… Spytam tylko to „państwo” z czego odłożyć ma na tą starość polski pracownik jeśli zabiera mu się lwią część jego zarobków na podatek… na leczenie… na ubezpieczenie… i WŁAŚNIE NA TĄ EMERYTURĘ. Ceny wszystkich artykułów… zgodnie z zaleceniami unii do której tak było nam spieszno, zrównuje się z cenami w pozostałych państwach… w których uposażenie pracownika wielokrotnie przewyższa uposażenie pracownika polskiego. I pytam jeszcze dlaczego ZUS nie wypłaca rodzinie zmarłego „przed emeryturą” –kwoty jaką oszczędzał przez wiele lat po to, by po zaprzestaniu pracy czekać na śmierć w maleńkim, słabo ogrzewanym mieszkaniu…. –niedojadając i wykupując zaledwie połowę zaordynowanych przez lekarza leków. Drugi filar to robi…. Dlaczego więc nie pierwszy? Próbuję wyobrazić sobie 67-letnich pracowników niektórych zawodów. Bo i „umysłowym” ciężko… a co dopiero murarzowi? Kto z nas chciałby by opiekowała się nim w szpitalu 67-letnie pielęgniarka czy położna? Ktoś kiedyś robił badania, których wynik był jednoznaczny. Kobieta powinna zaprzestać pracy zawodowej w wieku lat 60-ciu a mężczyzna 65-ciu. Czy w chwili obecnej… przy tak fatalnej opiece zdrowotnej nad społeczeństwem, coś zmieniło się na lepsze? Dlaczego konsekwencje nieudolności kolejnych rządów ma ponosić społeczeństwo, które wybrało te rządy, dając im kredyt zaufania? Bije się najsłabszych… Tak najlepiej, bo ci nie zdołają się obronić. Bije się więc starych ludzi… Bije się dzieci…- bo unia każe podwyższyć podatek na książki i ubrania. Rodzice kupią…- bo muszą. Zabiera się tym, którzy dadzą sobie zabrać, bo nie mają nic do powiedzenia. Polityka rządu tylko wydaje się być dalekowzroczna. Idą na to-co pewne. Bo niepewną jest taka polityka, która spowodowałaby większy na przestrzeni najbliższych lat przyrost naturalny społeczeństwa. Pan Tusk liczy swoje pierwsze sto dni. Pytam się… JAKIE PIERWSZE DO CHOLERY STO DNI? Ten Pan miał już niejedne sto dni i niestety nie zrobił nic znaczącego dla społeczeństwa. Tak-jak jego poprzedni skład rządu i tak- jak obecny skład. Znów zbyt późno ogłoszona nowa lista leków refundowanych… Znów na niej podstawowe błędy.. Znów korupcja i wypływ pieniędzy z państwowej kasy… znów… i znów…- i znów uśmiechnięte twarze wypasionych posłów.

To sobie ponarzekałam.

codzienności...

2012-02-29T13:25:00.000+01:00

Dziś już zupełnie na spokojnie patrzę na wszystko co działo się… dzieje i będzie działo wokół mnie. W chwili obecnej nie mam już na nic wpływu i jakiekolwiek działania są bezcelowe. Teraz tylko czas i mądrość lub głupota ludzka zadecydują o zakończenie sprawy. Emocje opadły…. Przespałam je przez dwa dni i opanował mnie jak nazywa to Długi -”zwis”.

Ocieplanie budynku nierealne. Rozpoczął więc chłopak proces organizowania materiałów na samodzielne wyremontowanie mojego pokoju. Jeden z korytarzy zapełnił się trzema paczkami styropianu. To pierwszy krok… i pierwszy materiał. Bałagan bo bałagan, jednak piwnica jest zbyt mała by zmieścić tyle materiału. Potrzebuję jeszcze klej… płyty karton-gipsowe i listwy mocujące.

Mam nadzieję, że podczas wymontowywania zaworu… szlag trafi zardzewiały grzejnik. Może MZBM wymieni a może nie. Ratowałaby mnie sprzedaż dwóch kopii Klimta. Zrobiłabym swój pokój/pracownię na cacy i parę lat byłoby z głowy.

Urywane myśli…. Marzenia… ewentualne plany. Nie przyszło jeszcze rozliczenie ubiegłorocznego ciepła. Rachunki… papierzyska… korespondencja. A ja chciałabym stabilizacji i spokoju. Wiosny i poczucia, że nic złego już dziać się nie będzie. Chciałabym wreszcie przestać narzekać.

Tak pięknie świeci dziś słońce. Myślę, że to już koniec zimy. Wietrzę mieszkanie i robię prania. Może suszyć będę już na balkonie?

Nie malowałam od kilku miesięcy. Znajdywałam zawsze jakiś pretekst a powód przecież był tylko jeden. Czy ja w ogóle jeszcze wezmę do ręki pędzel?

pomiędzy jawą a snem...

2012-02-28T13:04:00.000+01:00

Ile można spać?..... Wiele… wiele godzin. Poniedziałkowa bitwa… Szybka, krótka i bez wyniku. Nie wiem czy wygrałam czy przegrałam. Jak zwykle decydować będą o tym urzędnicy. Stosy papierów i terminy zadecydują o losie sprawy. Czekam więc na wynik. Przygotowania… Oczekiwanie na ta bitwę, szarpały moje w nienajlepszym stanie nerwy. Puściło… Organizm nie wytrzymał. Potrzebuję snu. Śpię od wczoraj 19 godzin na dobę. Okresy czuwania to właściwie tylko posiłki i toaleta. Nie potrafię skupić się na niczym- śpię. Wczoraj myślałam jeszcze że to skutek środka na uspokojenie. Dziś już wiem, że organizm najprawdopodobniej sam postanowił chronić zdrowie i życie. To nieprawdopodobne, jakim cudownym tworem jest człowiek w swojej całej skomplikowanej budowie. Jak potrafi sam siebie bronić i leczyć. Sny…. Przy każdym zaśnięciu. Zielone pola i drzewa. Kwiaty i owoce jabłoni. Długa, polna czysta droga po której idę do jakiegoś celu. Idę szybko… bez problemu… Zieleń, wszędzie wiosenno-letnia zieleń. Ludzie wskazujący drogę i moja wędrówka.

Próbowałam walczyć dziś z tym stanem, ale myślę że to działanie wbrew sobie. Organizm zachowuje się jak po narkotyku. Niech więc tak jest i stan taki trwa. Może jest tak bardzo potrzebny, że organizm zmusza mnie do spania. Będę więc spać….

rota...

2012-02-27T19:36:00.000+01:00

Rota- czyli hymn p-osła

Nie rzucim żłobu, to nasz cel,

Wykurzyć się nie damy.

Z udziałem naszych rąk i nóg,

Tych żłobów się trzymamy.

Niech się nie łudzi polski lud.

Tak nam dopomóż Bóg.

Do krwi ostatniej kropli z żył,

Bronimy apanaży,

By jak najdłużej zostać tu,

Każdy z nas o tym marzy.

By nie przeszkodził nam w tym lud.

Tak nam dopomóż Bóg.

A gdy wyborów przyjdzie czas,

To wszystkim obiecamy:

Każdy robotę znajdzie z was,

No i podwyżki damy.

Niechaj się cieszy ciemny lud.

Tak nam dopomóż Bóg.

A po wyborach, kiedy znów

Zajmiemy swe fotele,

To pomyślimy, jakby tu

Powiększyć swe portfele.

Bo w nosie mamy głupi lud.

Tak nam dopomóż Bóg.

Przesłanie takie damy wam,

Ludziska me kochane,

Co obiecuje poseł wam,

Na wodzie jest pisane.

Nie zmieni tego żaden cud.

Tak nam dopomóż Bóg.

pogoda... zawór... i cyferki...

2012-02-23T09:58:00.000+01:00

Pada i strasznie wieje. Nie szkodzi… Lepsze to niż siarczyste mrozy i zaspy śniegu. Jeszcze miesiąc i może koniec zimy.

Awaria zaworu przy grzejniku. Nie odcina przepływu i grzejnik ciągle gorący. Zgłosiłam… Niestety nic nie mogą zrobić bo woda w instalacji. Musze czekać na koniec sezonu grzewczego. „A gdyby grzejnik pękł…” -spytałam. No wtedy to już musielibyśmy – padła odpowiedz. Nie ważne więc że ja MUSZĘ płacić za ciepło którego nie potrzebuję… są inne priorytety. Na szczęście udało się… Zawór zaskoczył, ale grzejnika już do czasu naprawy nie uruchomię. Podczas długiej rozmowy z administracją pytałam o wiele rzeczy. O ocieplenie budynku… o wymianę instalacji co… I co się dowiedziałam? MZBM może nawet ruszyłby z tym wszystkim, ale nie pozwala na to wspólnota. Część mieszkań bowiem została wykupiona przez lokatorów a ci nie chcą żadnych remontów bo to kosztuje. Pewnie że kosztuje… Nawet nie wiedzą ile teraz płacą za działanie tak zardzewiałej i zakamienionej instalacji. Nie zdają sobie także sprawy z tego… że nieocieplony budynek pożera ciepło za które z roku na rok płacą. Z lat w czasie których walczą o to żeby nie robić żadnych remontów, zebrałaby się już kwota pokrywająca ocieplenie i wymianę instalacji. Czy głupota czy brak świadomości?- nie wiem. Przed zamianą mieszkania powstrzymuje mnie tylko brak środków. Mam już dość wyrzucania kasy w błoto. Włącznie z corocznym wydawaniem pieniędzy na zapłacenie parkingu. Fatalny rozkład lokalu i dwa nieużywane korytarze za które płacę jak za resztę użytkowej powierzchni. Nie ma możliwości przestawiania ścianek by wykorzystać tą nieużywaną przestrzeń. Architekta spod którego ręki wyszedł projekt budynku, nazwanie baranem to zbyt łagodne określenie.

Grypy i zapalenie oskrzeli… w tym roku mnie omijają (tfu). Podejrzewam zbawienne działanie miodu i cytryny. Szkoda że nie stosowałam tego w roku ubiegłym w którym to z jednej… popadałam w chorobę drugą.

Segreguję dokumenty. Na biurkach stosy papieru… koszulek i segregatorów. Systematycznie… codziennie układam moje urzędowe życie. Rachunki… dowody wpłat… przelewy. Numery… identyfikacje… IP… ID… pesel… NIP. Zanumerowano nas i zaszyfrowano. W urzędach nie podajesz już nazwiska tylko numerki. Nie jesteś obywatelem ale wielocyfrowym numerem. Kilka dni temu odwiedziłam salon operatora telefonii komórkowej. Przy stanowisku siedziała klientka… a panienka obsługująca podawała do telefonu… „tak- już mówię. Pani 7810176238 prosi o wymianę aparatu z numeru 777888999…”i.t.d. Cholera brakowało mi jeszcze tylko rozmiaru 36 o gabarytach 80/50/70… wadze…. obwodu czaszki… długości rąk i numeru buta. Zastanawiam się właśnie kiedy nasz przedowcipny rząd zatwierdzi ustawę o tatuowaniu numeru pesel na przedramieniu. Jakież byłoby to praktyczne i jakie dochodowe. A rocznikami takie „dziary” mogłyby zmieniać się kolorami.

o języku...

2012-02-22T12:27:00.000+01:00

Mądrze gada, czy też plecie,
ma swój język Polak przecie!
Tośmy już Rejowi dłużni,
że od gęsi nas odróżnił.
Rzeczypospolitej siła
w jej języku również tkwiła...
Dziś kruszeje ta potęga,
dziś z angielska Polak gęga...
Pierwszy przykład tezy tej:
zamiast dobrze jest okej!
Dalej iść śladami tymi,
to nie twarz dziś masz a imidż...
Co jest w stanie nas roztkliwić ?
Nie życiorys czyjś, lecz siwi !
Gdzie byś chciał być w życiu, chłopie?
Nie na czubku, lecz na topie ...
Tak Polaku gadaj wszędy!
Będziesz modny... znaczy trendy
i w tym trendzie ciągle trwaj,
nie mów żegnam, mów "baj-baj"!
Gdy ci nietakt wyjdzie spory,
nie przepraszaj! Powiedz: Sory!
A gdy elit chcesz być bliżej,
to nie "Jezu" mów, lecz Dżizes ...
Kiedy szczęścia zrąb ulepisz,
powiedz wszystkim, żeś jest hepi!
A co ciągnie cię na ksiuty?
Nie uroda ich, lecz bjuty !
Dobry Boże, trap się trap...
Dziś nie knajpa już, lecz pab!
No, przykładów dosyć, zatem
trzeba skończyć postulatem,
bo gdy język rani uszy,
to jest o co kopie kruszyć!
więc współcześni poloniści
walczcie o to, niech się ziści:
Żeby wbrew tendencjom modnym
polski znów był siebie godny!
Pazurami ! Wet za wet !
Bo do d... będzie wnet...

walka...

2012-02-20T20:35:00.000+01:00

Kontynuuję postanowienia noworoczne. Zarejestrowałam się dziś do ortopedy i do rehabilitanta na zabiegi masażowe. Ortopeda i owszem na 5 kwietnia,- więc na Święta Wielkanocne będę miała następne skierowania na badania. Zabiegi to chyba ogólnokrajowy rekord czekania….- 5 listopada. No co?!- może dożyję. I tak sobie pomyślałam… że chyba najlepiej było by gdyby położono mnie do szpitala i wszystkie badania zrobiono od razu na miejscu. Marzenia!... Pewnie że marzenia. Ludziom chorym zabrać możliwość leczenia i razem ze starszym pokoleniem do eutanazji. Młode… zdrowe pokolenie, będzie samo na siebie pracowało- jeśli idzie o emerytury.

Nie dam się. Sukcesywnie będę chodziła do specjalistów i na badania. Tak bardzo cierpię z powodu niedoskonałości mojego organizmu, że czas determinacji już nadszedł.

Nowy rok rzucił mnie na kolana. Dociska do ziemi i już nawet znajomym nie przyznaję się w jakim jestem stanie. Stresy niszczą organizm i nijak nie idzie wstać. W najbliższym czasie czekają mnie dwie bitwy. Ich wynik decyduje o wygranej wojnie. Jeśli ją przegram- nie wiem co zrobię. Dlaczego ciągle narzekam?...- Dlatego że nie radzę sobie z życiem. Nie radzę sobie z niczym. A chciałabym żyć spokojnie i w miarę dostatnio. Mieć „pęda” do malowania i być szczęśliwą. No tak… wiele chcę… Chcę być AŻ szczęśliwa.

początek weekendu...

2012-02-18T13:14:00.000+01:00

Nie pada… Zrobiło się cieplej i cieplej jest także w mieszkaniu. Znów mogę pozwolić sobie na oszczędzanie na ogrzewaniu. Rozliczenia za ubiegły rok jeszcze nie ma, ale mam nadzieję że choć nie będę musiała dopłacać. Doszłam już do powodu moich zbyt częstych dolegliwości gastrycznych. Oprócz stresu jaki dowala mi każdego dnia życie i podwójnych dawek tegoż co jakiś czas,- zakłóconą mam chyba florę bakteryjną przewodu pokarmowego. Objawy nasunęły mi pomysł podania temu biedakowi (przewodowi pokarmowemu) systematycznych dawek jogurtu naturalnego. DZIAŁA. Już po pierwszym jogurcie było znośniej.

Kupiłam pietruszkę naciową i szczypior…- nasiona. Zasieję i będę czekała na rezultaty. Lubię te praktyczne zabawy i codzienną porcję świeżych dodatków do sałatek i kanapek. Przymierzałam się jeszcze do kopru. Niestety- mam zbyt mały parapet w kuchni.

Wszystko pozostałe nadal się wali… Nie maluję… Nie mogę… Nie umiem… Wolę już postać przy tych cholernych garach niźli wziąć pędzel do ręki. Autko ubezpieczone. Muszę wymienić żarówkę przy oświetleniu tablicy rejestracyjnej. Podczas przeglądu tylko wspomniano. Nie robiono trudności. Niestety dowód rejestracyjny do wymiany. Znowu kasa dla państwa, które tak naprawdę ma mnie gdzieś. Może jednak dobrze. Wpiszę Długiego jako współwłaściciela bo przecież nigdy nie wiadomo…. a po co młody ma się włóczyć po sądach. Nie ma innych spadkobierców, ale „strzeżonego Pan Bóg…”.

Przestalam czytać newsy… Szlag mnie trafia gdy analizuję co mi podano w wiadomości. Rząd powinien podać się do dymisji, wobec ilości ostatnich fatalnych decyzji. Premier daje jeszcze szanse ludziom- którzy nie sprawdzili się na stanowiskach. Jakby to była szkoła…. i można by było poprawić niskie oceny. To następna niewłaściwa decyzja ale cóż…. to JEGO decyzja. Jaki Rząd- takie państwo. Jakie państwo- taki los ich obywateli.

środa...

2012-02-15T20:26:00.000+01:00

Po radości z ciepłej zimy… kłopotach z mrozami… przyszedł problem ze śniegiem. Od wczoraj pada. Pada niemiłosiernie i dziś przyszło mi odśnieżyć autko nie zwykłą zmiotką jak zawsze,- ale szczotką na długim kiju. Trzydziestocentymetrową warstwę śniegu zalegającą nad moim ukochanym sprzęcie, odśnieżałam dzielnie 15 minut. I pada… Chwilami zawiewa i przykrywa cały brud na jaki przyszło nam patrzeć przez większą cześć zimy. Zawiało okna i cieplej zrobiło się w mieszkaniu. Z zadumy wyrwał mnie telefon od Długiego… „Masz jakiś czerstwy chleb w domu…?”- spytał. Mam. To mi rzuć bo z rzeki wyszły kaczki. Rzuciłam… i długo patrzyłam jak karmi ptaki. Jadły łakomie pod rządami kolorowego kaczora. Wychodziły wręcz na ulicę by sprowokować podawanie pokarmu. Ucieszyłam się… że przecież głodny z pracy,- a pomyślał o naszych braciach mniejszych.

A Brunek czekał na młodego śpiąc sobie w ulubionym kocu. „Masz dobrze…”- pomyślałam. Nie obchodzą cię wszystkie problemy z jakimi muszę się borykać. Micha… kuweta… ciepło… i my…- którzy kochamy Cię bezgranicznie. Ech… nic- tylko być kotem u nas w domu.

WALENTYNKI...

2012-02-14T10:02:00.002+01:00

WSZYSTKIM CZYTELNIKOM MOJEGO BLOGA -UDANEGO DNIA

WALENTYNKOWEGO.

KAŻDY Z NAS JEST KOCHANY… CZASAMI TYLKO PO PROSTU O TYM NIE WIE.

Whitney Hauston...

2012-02-12T09:42:00.000+01:00

Miała wszystko - urodę i wspaniały głos; to smutne, że te dary i zdolności nie przyniosły jej takiego szczęścia, jakie dawały nam.

Barbra Streisand.

Puste przestrzenie, po co my żyjemy?

Opuszczone miejsca, zgaduje że znamy wynik?

Dalej i dalej...

Czy ktokolwiek wie czego poszukujemy?

Kolejny bohater, kolejna bezsensowna zbrodnia.

Poza kurtyną w pantomimie.

Nie odkładaj słuchawki!

Czy ktokolwiek chce to jeszcze ciągnąć?

Przedstawienie musi trwać!

Wewnątrz moje serce pęka

Makijaż może spływać

ale uśmiech wciąż pozostaje.

Cokolwiek się zdarzy, pozostawię to wszystko szansie.

Kolejne strapienie, kolejny nieudany romans.

Dalej i dalej...

Czy ktokolwiek wie po co żyjemy?

Chyba się uczę, muszę być już bliżej

Za niedługo będę skręcać, już zaraz za rogiem.

Na zewnątrz zbliża się poranek

Ale wewnątrz, w ciemności boleję aby być wolnym.

Przedstawienie musi trwać!

Wewnątrz moje serce pęka

Makijaż może spływać

Ale uśmiech wciąż pozostaje.

Moja dusza jest pomalowana jak skrzydła motyli.

Wczorajsze baśnie urosną, ale nigdy nie zginą.

Mogę latać moi przyjaciele!

Przedstawienie musi trwać!

Stawię temu czoła z szerokim uśmiechem

Nigdy się nie poddaję

Trwając z przedstawieniem

Będę na szczycie, Przesadzę z tym

Muszę znaleźć wolę aby dalej prowadzić

prowadzić to

prowadzić to przedstawienie

zaklinanie wiosny...

2012-02-11T08:38:00.001+01:00

Wiadomości są różne. Oczekujemy naturalnie zawsze tych najlepszych… a co najmniej dobrych. Mało było ostatnio takowych,- starałam się jednak dźwigać jakoś to- co przynosił każdy następny dzień. Mijający właśnie tydzień- to najgorszy z wszystkich po nowym roku. Dla mnie…- wiadomości jakie przyszły pocztą, znów powaliły na kolana… ale także dla mojej rodziny. Nie mogę pogodzić się z niesprawiedliwością losu… Wiem niezgoda-rujnuje. Dlaczego jednak okrutny los spotyka tych niewinnych? Podobno Stwórca nakłada na nas tylko taki krzyż- jaki jesteśmy w stanie udźwignąć. Podobno wszystko to nas utwardza i hartuje… Czy jednak krzyż jaki nakłada na naszych najbliższych jesteśmy w stanie dźwigać i my? Trudny przeżywamy teraz czas. Robimy wszystko by sobie poradzić i przepchnąć trudności jakimi raczy nas los. Coraz trudniej radzę sobie ja… i coraz trudniej moja rodzina. Czułam… wiedziałam, że ten rok będzie fatalny.

Tęsknię za wiosną… Za ciepłem i słońcem… Za kwiatami i śpiewem ptaków w parku. Tęsknię do dni spokoju i stabilizacji… Oczekuję dni… w których od rana zasiądę przy sztalugach i wejdę w świat wypływający z farbą spod mojego pędzla. Teraz nie mogę… Sztalugi patrzą na mnie z wyrzutem… a ja –NIE MOGĘ! Nie umiem… nie potrafię… a może po prostu nie chcę…

Zaklinam cię wiosno…- zaklinam piękny czasie nadziei i odrodzenia. Czasie łatwiejszy i lżejszy do przeżycia. Przyjdź niespodziewanie szybko i ogrzej strudzone… mało zdolne już do walki dusze.

zajmowanie sie autkiem...

2012-02-10T18:42:00.000+01:00

A mówi się że szukają klientów…. Firmy ubezpieczeniowe… Myślę że i w tym przypadku powszechny pogląd że bardzo usilnie szukają klientów- jest zwykłym mitem. W tym miesiącu kończy mi się okres ubezpieczenia mojego autka. Już na początku stycznia zasygnalizowałam kilku firmom ubezpieczeniowym zainteresowaniem ich propozycji i… Owszem- po kilku dniach zadzwonili, jednak pierwszym ich pytaniem była data upływu ubezpieczenia. Ponieważ było to więcej niż miesiąc… nie chciano ze mną rozmawiać. Oferty firmy składają w terminie najwyżej miesiąc przed….- wcześniejszym- NIE.

Od dwóch lat obecny ubezpieczyciel… bez pytania czy chcę- wysyłał mi umowę dwa tygodnie przed dniem końca ubezpieczenia… i jak domyślam się -liczył na to że nie zdążę zainteresować się konkurencją. Właściwie w istocie tak było. Dokonywałam wpłaty i leciało. W tym roku postanowiłam zmienić metodę. Tylko jedna z firm zainteresowała się mną jako klientem w okresie dłuższym niż ten nieszczęsny miesiąc. Mało że zainteresowała…- odwiedziła mnie przesympatyczna agentka… i nie w wieku nieprzekraczającym 30 lat jak to zazwyczaj bywa, ale pani po czterdziestce ze znajomością ofert- na poziomie WŁAŚCIWYM. Zadziwiającym wręcz było z jaką lekkością (bez czytania z kart segregatora) podawała interesujące mnie oferty. Wybrałyśmy właściwą dla mnie i umówiłyśmy się na spotkanie (u mnie) celem podpisania umowy. Yesu… Nareszcie XXI wiek i ubezpieczyciel, któremu zależy na klientach zapukał do moich drzwi. Teraz tylko przegląd techniczny…. umowa…. i rok spokoju.

dziś na wesoło...

2012-02-05T12:42:00.000+01:00

Tak się dzieje… że na blogach zazwyczaj „zostawiamy” swoje frustracje… niezadowolenia i uwagi dotyczące tego co złe… co nam i nie tylko nam, się nie podoba. Odchodząc od tego zwyczaju -ja dziś na wesoło…

Skąd się biorą awantury domowe?

Żona dała mi do zrozumienia, co chce dostać na rocznicę ślubu.

- Chcę coś błyszczącego, co leci od zera do setki w ciągu 3 sekund.

Wobec tego kupiłem jej wagę....

I wtedy zaczęła się awantura.

Gdy wróciłem wczoraj do domu, żona domagała się, żebym ją zabrał w

jakieś drogie miejsce.

Wobec tego zabrałem ją na stację benzynową....

I wtedy zaczęła się awantura.

Gdy skończyłem 65 lat, poszedłem do ZUS, żeby złożyć podanie o emeryturę.

Niestety, zapomniałem wziąć z domu legitymację ubezpieczeniową, więc

powiedziałem panience w okienku, że wrócę później.

Panienka na to: Proszę rozpiąć koszulę.

Gdy to zrobiłem, panienka powiedziała: - Te siwe włosy na pana piersi są

dla mnie wystarczającym dowodem na to, że jest pan w wieku emerytalnym.

Nie potrzebuje pan chodzić do domu po legitymację.

Gdy opowiedziałem o tym żonie, ona powiedziała: - Powinieneś był spuścić

spodnie. Wtedy byś dostał też rentę inwalidzką....

I wtedy zaczęła się awantura.

Poszliśmy z żoną na spotkanie maturzystów z mojej szkolmy, wiele lat po

maturze. Zauważyłem pijaną kobietę, siedzącą samotnie przy sąsiednim

stoliku.

Żona spytała:- Kto to jest?

Odpowiedziałem: - To moja była sympatia. Słyszałem, że gdy przerwaliśmy

nasz romans, ona zaczęła pić i od tej pory nigdy nie była trzeźwa.

Żona na to: - Kto by pomyślał, że człowiek może coś świętować tak długo?

I wtedy zaczęła się awantura.

Żona mówi do mnie - Już się nie kochaliśmy ze dwa lata...

A ja do niej: - Chyba ty.

I wtedy zaczęła się awantura.

Mąż wpatruje się w świadectwo ślubu.

- Czego tam szukasz? - pyta żona.

- Terminu ważności!

I wtedy zaczęła się awantura.

Żona do męża:

- Mam dla Ciebie dwie wiadomości. Dobrą i złą.

- No słucham.

- Odchodzę od Ciebie.

- O.K., a ta zła?

I wtedy zaczęła się awantura.

Mąż pyta żonę:

- Kochanie, co byś zrobiła gdybym wygrał w totka?

- Wzięłabym połowę wygranej i odeszła od ciebie - oświadcza żona.

- Trafiłem trójkę, masz osiem złotych i wyp****! - odpowiada mąż

I wtedy zaczęła się awantura.

Żona mówi do męża:

- Kochanie jutro jest rocznica naszego ślubu - jak ją uczcimy?

Na to mąż odpowiada:

- Może minutą ciszy?

I wtedy zaczęła się awantura.

Wściekły mąż wpada do domu i mówi do żony:

- Wiesz co, ten facet spod piątki spał już z prawie ze wszystkimi

kobietami z naszego bloku, oprócz jednej.

Żona po chwili zastanowienia:

- Hmm... to musi być ta Nowakowa spod trójki...

I wtedy zaczęła się awantura.

Żona do męża:

- Zobacz, ja muszę prać, prasować, sprzątać, nigdzie nie mogę wyjść, czuję

się jak Kopciuszek.

Mąż na to:

- A nie mówiłem, że ze mną będzie ci jak w bajce?

I wtedy zaczęła się awantura.

Ksiądz podczas mszy w kościele:

- Małżeństwo to tak jakby dwa okręty spotkały się w porcie.

Jeden z mężczyzn odzywa się szeptem do kolegi:

- To ja chyba trafiłem na okręt wojenny

- Tak się wczoraj uśmiałam w tym teatrze, kochany, że wróciłam do domu

półżywa...

- Powinnaś najdroższa pójść jeszcze raz na ten spektakl...

I wtedy zaczęła się awantura.

Mąż do żony:

- Słuchaj! Jak nie będziesz jęczała podczas seksu, to słowo daję rozwiodę

się z Tobą!

- Żona wzięła to sobie do serca, ale na wszelki wypadek przy następnej

okazji pyta męża:

- Już mam jęczeć?

- Nie teraz. Powiem Ci kiedy i wtedy zacznij - tylko głośno.

Za jakiś czas mąż prawie w ekstazie:

- Teraz jęcz, teraz!!!

Żona:

- Olaboga!!!! Dzieci butów nie mają na zimę, ja w starej sukience chodzę,

cukier podrożał...

I wtedy zaczęła się awantura.

- Bandyta wchodzi do banku, kradnie pieniądze z kasy, po czym podchodzi do

jednego z klientów i pyta:

- Widziałeś, co zrobiłem?

- Tak i mam zamiar zadzwonić na policję.

Złodziej przyłożył mu pistolet do głowy i go zastrzelił. Podszedł do

następnego klienta z tym samym pytaniem - na co ten odpowiada:

- Nic nie widziałem i nic nie słyszałem, ale moja żona widziała.

I wtedy zaczęła się awantura.

moneta za przeczytane zdanie...

2012-02-03T09:50:00.000+01:00

Jak wygląda czytelnictwo w naszym kraju –wiemy wszyscy. Gdyby nie konieczność zakupywania przez uczniów podręczników- przypadałaby rocznie jedna książka na 10 obywateli naszego kraju. Ja sama- biję się w piersi, sumując pozycje jakie przeczytałam w ubiegłym roku. Do wyników przyczynił się pobyt w szpitalu… w którym zaliczyłam parę e-booków. Gdyby nie to- ilość przyprawiałaby mnie o solidne pąsy. Dziś przeczytałam w newsach rzecz, która powalić z nóg może najbardziej pomysłowego idiotę. Według prawa unii… każdy pożyczający książkę z biblioteki powinien płacić tantiemy jej autorowi……………..

Nie ma jak na razie zastosowania przepis ten w naszym kraju, ponieważ płacimy bibliotece tylko raz do roku, jakąś tam symboliczną kwotę. Aaa i płaci się przy pierwszym zapisie do tej pożytecznej tak instytucji. Głowi się więc na razie ministerstwo jak rozwiązać tę problemowa kwestię. Jeśli nie zastosujemy się do prawa… grożą na spore kary za „szerzenie oświaty w kraju”. Na razie propozycje obejmują opłacanie powyższego przez lokalne samorządy i zniesienie przepisu w szkołach.

Nie głosowałam poparcia dla unii…. i zawsze byłam bardzo sceptyczna wobec tej instytucji. Podejrzewałam, że wejście do niej będzie założeniem sobie zaciskającej się sukcesywnie pętli na szyję kraju a więc narodu. Jak widać nie myliłam się ani krzty. Wracamy do średniowiecza… bo każdy mądry wie- że głupi naród to dobry naród. Łatwiejszy do rządzenia i manipulowania. Wrócę tu nieśmiało do podpisanego niedawno ACTA. A to-o czym dziś piszę… to zaledwie maleńkie ziarnko piasku na pustyni. Oddałam w ubiegłym roku prawie cały swój księgozbiór. I może dobrze…- bo gdyby przyszłoby mi płacić tantiemy za każdorazowe wzięcie do reki woluminu,- dawno siedziałabym już w więzieniu za długi. I co ja mam teraz zrobić ze stertami podrzucanych pod drzwi ulotek? Przecież jeśli ktoś zobaczy że wzięłam jedną do ręki… zaskarżą mnie o tantiemy dla jej twórcy. Absurd goni absurd. Europosłowie przyznają już, że bardzo często nie wiedzą za czym głosują. Ogrom ustaw… nieświadomość, bo brak czasu na zapoznanie się z ich treścią i sensem… Tylko gaże zgadzają się z umowami. No i… no i ostatnio urzędnicy zajmujący się w ministerstwie sprawami unii dostali nagrodę. Trzy i pół tysiaka na głowę. Zapewne oni głosowali za wejściem do tego dziwacznego stworu.

zimno mi...

2012-01-31T09:57:00.002+01:00

Uciecha z ciepłej niespotykanie zimy prysła jak wspomnień czar. Zimno… wieje… a nieocieplony budynek- z zimna cały się trzęsie. W południe tylko w moim pokoju dogrzewa słońce. Oszczędzamy na cieple, jednak wczorajszy dzień przyhamował nieco to moje przykręcanie grzejników. Ciepłe spodnie… takiż golf … a na nogach łapcie wełniane jak u babci. Oto ja… i trzęsąca się z zimna jak osika na wietrze. Chyba przesadziłam z tym niedogrzewaniem, bo do wieczora nie mogłam się zagrzać. Puszczone na full ciepło -a ja zziębnięta. Przykręciłam grzejniki tylko na noc… a Długi, wychodząc rano do pracy odkręcił do piątki. Gdy dziś wstawałam było już cieplej. Jak ja zazdroszczę ludziskom kominków! Zawsze marzyłam o takim ustrojstwie w domu. Moje mieszkanie, niestety nie przystosowano do takiego „luksusu”. Jest zbyt małe… a przewody w miejscach -gdzie tego kominka być nie może. Pozostają więc tylko wizyty u znajomych… zdjęcia… i niespełnione marzenie.

Napomniałam ostatnio nieśmiało o fakcie… iż pokój mój wymaga malowania i to natychmiastowego. Mile mnie zaskoczono, bo Długi podszedł do tego całkiem do rzeczy. Ocenił zakres prac i wytyczył technologię. Ba- wymierzył nawet pomieszczenie i wiem już co… i w jakich ilościach potrzebuję. Sytuacja ekonomiczna postawiła pod znakiem zapytania nie tylko kwestię podłogi… Ten znak rozciąga się na całość zamierzeń. Prace wykona młody sam… materiały jednak -to spory koszt. Właśnie nadciąga miesiąc… w którym muszę zrobić przegląd autka i wykupić ubezpieczenie. Nie ma mowy bym z normalnych dochodów kupiła cokolwiek. Jedynym ratunkiem jest sprzedaż prac,- na co niestety w tym roku się chyba nie zanosi. Kryzys tak dopieka wszystkim, że nikt nawet nie ogląda obrazów. Kostucha mnie chyba dopadnie w takim zaniedbanym remontowo mieszkaniu. Patrzeć już nie mogę na to- w czym mieszkam. Dla poprawy nastroju zostawię dziś grzejniki podkręcone na full. Niech chociaż radość z tego że mi ciepło mam.

prawo i bezprawie...

2012-01-29T10:40:00.003+01:00

Z różnych powodów sporo ostatnio mówi/pisze się o naszych milusińskich. Ważny to temat bo ważne istoty w naszym życiu. I nie mam tu na myśli miłości rodzicielskiej, bo to najpiękniejsze z uczuć,- ale całą inną „ważność” jeśli chodzi o społeczeństwo i rangę jego w kraju.

Niepopularnie wypowiedział się na jeden z tematów dotyczących dzieci były minister kraju… do którego bardzo lubimy ostatnio wyjeżdżać. Cytat z artykułu na WP:

„Zakaz bicia dzieci powinien być zniesiony, aby nie dopuścić do powtórzenia się zamieszek, które miały miejsce latem tego roku w Anglii. Tak uważa były minister edukacji David Lammy. Według niego brak kar cielesnych powoduje załamanie się dyscypliny, zarówno w domu jak i w szkole.

Były minister uważa, że obowiązujący od 2004 roku w Wielkiej Brytanii całkowity zakaz stosowania kar cielesnych wobec dzieci, doprowadził do sytuacji, w której młodzi ludzie łączą się w gangi, chodzą uzbrojeni w noże i nie uznają żadnych autorytetów. – Sytuacja w której rodzice żyją w ciągłym strachu przed pracownikami opieki społecznej, którzy mogą odebrać im dzieci w każdej chwili jest niedopuszczalna – uważa David Lammy.

Za przykład należytego wychowania dzieci, były minister stawia epokę wiktoriańską, kiedy kary cielesne były jedną z metod wychowania w szkole. Jak podkreśla nikomu to nie wyrządziło krzywdy, a społeczeństwo było sile i zdyscyplinowane. David Lammy podkreśli, że stosowanie kar cielesnych jest szczególnie potrzebne w rodzinach robotniczych, które nie stać na posyłanie dzieci do prywatnych szkół, gdzie dyscyplina jest na wyższym poziomie niż w szkołach państwowych.

Na koniec były minister wykazał się dużą odwagą przyznając się, że sam kiedyś uderzył swoich synów kiedy mieli 3 i 5 lat. – Zrobiłem to, żeby ich chronić przed niebezpiecznymi zabawami jakie urządzali. Poskutkowało – dodaje. Za takie oświadczenie grozi mu ograniczenie lub nawet utrata praw rodzicielskich. Brytyjska opieka społeczna nie wypowiedziała się jeszcze czy będzie wszczynała postępowanie w tej sprawie.”

Zaroiło się od komentarzy pod w/w. Padały słowa oburzenia i przykłady że można dziecko wychować bez stosowania kar cielesnych… ale sporo wypowiedzi aprobowało kary cielesne- nie mając oczywiście na myśli maltretowania tych małych istot. Tu- także padały przykłady i to najczęściej własne. Cytuje co przeczytałam:

„Nareszcie powoli ludzie sie budza z tego socjalistycznego koszmaru,Zde,oralizowana mlodziez,brak autorytetow i niewolniczy system sprawil,ze ludzie nie czuja sie wolni nawet w swoim domu.Koniec tego syfu.Dosc poprawnosci politycznej.To bzdura.”

„Co innego klaps wymierzony przez kochających rodziców, a co innego patologiczne wytłukiwanie własnych frustracji na dziecku. Bieda w tym, że przeróżni "obrońcy praw dziecka" nagłośnili patologię, aby móc ją przedstawiać jako normę i w ten sposób manipulować motłochem, przepraszam, elektoratem.”

I tutaj trudno rację wypośrodkować. Bo i jedni i drudzy -tą rację moim zdaniem-mają. Musimy jednak wziąć pod uwagę jeden i to bardzo ważny fakt. Każde dziecko jest inne… i konkretny środek wychowawczy w jednym przypadku skutkuje… w innym nie. W innym ma wręcz odwrotne działanie. Skąd wiedzieć więc, jak wychowywać własne dziecko?... To wiedzą mądrzy rodzice, którzy swoje dziecko wychowują… i mają na to wychowanie czas i możliwości. Znają psychikę swojego dziecka… jego charakter i oczekiwania. Psychopatyczne zachowania wobec własnego potomstwa jak i w ogóle wobec dzieci to już zupełnie inna sprawa. W tym przypadku potrzebna jest właśnie opieka społeczna i szczególne prawo. Nadzór nad takimi rodzinami i częsta kontrola. Niedopuszczalna natomiast jest sytuacja, jaka rozbudowuje się w społeczeństwie. Rodzice z rodzin nazwę to „społecznie poprawnych” boją się wręcz sytuacji… w których zostaliby posądzeni o dewiacje psychiczne i niewłaściwy stosunek do własnego potomstwa. Znajomy z Niemiec boi się kąpać w basenie z własną 2 letnią córeczkę by podejrzliwi chorobliwie sąsiedzi nie donieśli że on ją MOLESTUJE. Przykład podobny obejrzeli widzowie filmu „plebania”…- zaznaczam PODOBNY.

Jako społeczeństwo uznaliśmy dzieci za osoby dorosłe. Efekt jest taki, że zachowują się one jak dorośli. Obserwują ich świat i biorą z niego co chcą. Mając i znając swoje prawa, dostosowują je do sytuacji… i rozszerza się zjawisko mało znane dotąd na świecie. Przestępczość wśród młodzieży i nawet dzieci, ma skalę w obecnej sytuacji zastraszającą.

Agresja… budzi agresję….- ta prawda działa już w tej chwili w obydwie strony. Rodzice- dzieci…. dzieci-rodzice. Dając szczególne prawa dzieciom- stwórzmy prawo, które pozwoli je karać w przypadkach nadużywania tego- co wolno (nie mam na myśli bicia). I nie przyjmuję tu tłumaczenia… że nie wiedzą co robią bo młodzi. Wiedzą… -a od oceny w poszczególnych przypadkach przestępczości są psycholodzy i psychiatrzy. Sytuacja gospodarcza powoduje iż rośnie nam pokolenie chorych ludzi. Bez wykształcenia… bez pracy… bez widoków na w miarę przyzwoitą przyszłość… posuwają się do przestępstw. Różnych… Tak ważny to temat i tak omijany przez polityków. A przecież to ludzie, którzy zaczynają już w chwili obecnej tworzyć państwo. I jakie ono będzie to przede wszystkim nasze obecne działania. Co nam przyjdzie z czystego ekologicznie kraju w którym żyć będzie 70% przestępców?

codzienności...

2012-01-26T17:11:00.000+01:00

„Polski rząd kłamie w sprawie ACTA - mówi "Gazecie Polskiej Codziennie" szwedzki europarlamentarzysta Christian Engstroem. Mimo zapewnień ministra Michała Boniego, jeszcze żaden rząd europejski nie podpisał tego porozumienia. Jeśli w Tokio podpisze je polski ambasador, może to oznaczać początek cenzury Internetu. W rozmowie z "Codzienną" Christian Engstroem, szwedzki europoseł z Partii Piratów mówi wprost: - Żaden kraj UE na razie nie podpisał ACTA. Jeśli minister Boni tak twierdzi, kłamie. Wszystkie kraje, które uczestniczyły w negocjacjach mają czas na podpis do 31 marca 2013 roku. Podpisać jednak nie muszą. Wystarczy powiedzieć "nie" - dodaje. Istotnie, jeszcze w środę na antenie RMF FM Boni mówił: - Nie możemy tego nie podpisać. Wszystkie kraje europejskie to podpisały, myślę, że jest trochę za późno, ten proces przecież trwa tak naprawdę od 2006 roku, Polska w nim uczestniczy od 2008 roku - przekonywał. Stwierdził też, że Polska powinna "dobudować do tej umowy klauzulę, która będzie pokazywała, jak my interpretujemy te punkty". Innego zdania jest Engstroem: - Na pewno polski rząd nie może ratyfikować ACTA doczepiając do umowy jakieś interpretacje jej zapisów - mówi. - Negocjacje już się dawno zakończyły i Polska zgodziła się na to, co znajduje się obecnie w umowie. I co zobowiązuje w przypadku ratyfikacji wszystkie kraje sygnatariusze w ten sam sposób, bez wyjątku - dodaje. Szwedzki europarlamentarzysta zwraca też uwagę, że umowa musi zostać podpisana przez Unię Europejską i wszystkie kraje członkowskie oddzielnie. Ostatnie słowo ma jednak Parlament Europejski. - Nie rozumiem dlaczego się Polsce tak śpieszy. Oczywiście, aby PE mógł zablokować ACTA, potrzeba dużej mobilizacji obywateli UE - mówi w rozmowie z "GPC". Przeciwko kontrowersyjnemu porozumieniu protestują nie tylko internauci. W wielu polskich miastach odbyły się manifestacje. W Kielcach doszło do zamieszek. Demonstranci wnosili antyrządowe okrzyki, spalili flagę Unii Europejskiej i zablokowali centrum miasta. Interweniowała policja. W Krakowie na ulice wszyło ponad 15 tysięcy osób. Wieczorem wielotysięczny tłum pomimo braku zgody urzędu miasta manifestował pod domem Donalda Tuska w Sopocie.”-cyt (http://media.wp.pl/kat,1022939,wid,14198851,wiadomosc.html)

Dziś w godzinach porannych porozumienie ACTA zostało przez przedstawicielkę polskiego rządu – podpisane. Myślę, że większość polityków zdaje sobie sprawę z grubości sznura, jaki założyliśmy sobie na szyję. I nikt nie wmówi mi że jest „czysto”, jeśli coś robi się w wielkiej tajemnicy. Koniec tematu.

Wobec zobowiązań noworocznych zdobyłam się wreszcie na kontrolę u lekarza. Nie powiem ciekawie było… przede wszystkim w poczekalni. Przepisowe 40 osób do lekarza powiększyło się naturalnie za jego zgodą do osób 60. Przyszło mi więc czekać prawie 2 godziny. Te godziny spędzone na słuchaniu rozmów miedzy sobą pacjentów, poszerzyły moją wiedzę o społeczeństwie i sytuacji polityczno-gospodarczej. O stanie zdrowia naszego społeczeństwa i tego… co o naszym rządzie myślą wszyscy. I ci co głosowali i ci, którzy na głosowanie nie poszli. Jeden fakt postawił na głowie wszystkie moje włosy. 30% pacjentów wychodziło z gabinetu ze skierowaniami do psychiatry. I nie dlatego że takiego skierowania potrzebował lekarz… ale dlatego, że takie leczenie mogło powstrzymać ludzi od desperackich kroków. Miałam jeszcze jedno podejrzenie i wątpliwość… rozwiała ją jednak rozmowa w gabinecie. Biurko lekarza….- prawa strona- ekran monitora z wykazem leków refundowanych… -lewa strona- wykaz co powinno znajdować się na recepcie, żeby pacjent bez problemów mógł ją zrealizować… -środek biurka- bloczki recept, strzeżone przez lekarza jak największy skarb.Stetoskop, aparat do mierzenia ciśnienia gdzieś obok…- sprawiające wrażenie jakby były najmniej potrzebne. Lekarz na skraju wyczerpania. W naszej przychodni nigdy nie strajkowano. Mimo problemów jakie nie raz istniały, wszyscy pracowali na pełny gwizdek uznając to jako priorytet. Dostałam recepty… dostałam skierowanie na zabiegi… dostałam skierowanie do specjalisty.

Przy wyjściu.. dwie panie w wieku który określałabym jako „zima” życia- stwierdziły: „ w czasach pokoju… w naszym kraju, takiego bałaganu i lekceważenia ludzi jeszcze nie było…”. Szłam do domu i narastał we mnie lęk. Nurtuje mnie bowiem pytanie, do czego jeszcze posuną się rządzący, zanim zrozumieją że kraj to przede wszystkim jego obywatele. W tej chwili już bardzo zdesperowani obywatele.

anonymousWIKI...

2012-01-23T14:23:00.001+01:00

W zasadzie polityka mnie nie interesuje… polityką się nie zajmuję… Brzydzę się wszystkim co jej dotyczy, bo ludzie są wstrętni,- jednak ostatnie wydarzenia dotknęły mnie nie tylko politycznie. Internet to specyficzne miejsce. To zaczarowany wirtualny świat, który przynieść może wiele korzyści… ale także wiele niebezpieczeństw z uwagi na specyfikę swojej działalności. Chwała jego twórcy i pomysłowi na jaki wpadł. Ostatnie, potajemne działania rządu -na szczęście ujrzały światło dzienne i być może dzięki zdolnym ludziom, unikniemy podpisania porozumienia tak bzdurnego jak konkordat czy wejście do unii. Działania rządu zmusiły internautów do protestów. Możemy wyjść na ulicę… albo protestować w internecie. Zaczęto od tego drugiego. Może będzie bardziej skuteczne, bo dotknęło bezpośrednio miejsce w którym boli najbardziej. Hakerzy przyznali się do ataku. Jeden z polskich specjalistów od hakingu powiedział:-„ Nasze działania są niezależne od poglądów politycznych czy wyznania. Łączy nas stanowczy sprzeciw wobec układu ACTA. Internet nie jest własnością rządu żadnego kraju i zarządzanie jego treścią w jakikolwiek sposób jest nie do zaakceptowania. Zwłaszcza że porozumienie ACTA to nie tylko prewencja przeciwko piractwu internetowemu, ale przede wszystkim narzędzie w rękach władz do inwigilacji. W tym kontekście można spokojnie używać słowa „cenzura”. Przytoczę jeszcze fragment artykułu: (cyt) „Poza hakerami sprzeciw zgłosili internauci masowo zrzeszający się pod hasłem „Stop ACTA” oraz wiele środowisk internetowych, m.in. grupa Dialog, czyli forum wymiany opinii między rządem a organizacjami społecznymi, czy organizacja Panoptykon. Ich zdaniem porozumienie ACTA stwarza „poważne ryzyko naruszenia prawa do prywatności i ochrony danych osobowych poprzez możliwość dochodzenia prywatnej egzekucji praw autorskich, bez kontroli sądu, w której posiadacze praw autorskich będą mogli żądać od dostawców internetu ujawniania im danych użytkowników”. Wiele kontrowersji wzbudza nie tylko samo porozumienie ACTA, ale też sposób jego wprowadzania. Informacja o tym, że polski rząd podpisze umowę 26 stycznia w Tokio, pojawiła się publicznie dopiero w ten czwartek, chociaż Rada Ministrów wyraziła na to zgodę już w listopadzie 2011 r. Rzecznik prasowy Stowarzyszenia Wikimedia Polska Paweł Zienowicz mówił PAP w minionym tygodniu, że największe zastrzeżenia budzi tryb negocjacji porozumienia. - Ustalenia trwały od 2007 r., ale były tajne. Nie było żadnych konsultacji społecznych. Decyzja o podpisaniu umowy została ogłoszona na 40 stronie komunikatu prasowego, dotyczącego rolnictwa i rybołówstwa. To świadczy o tym, jak politycy nas szanują - powiedział. Dokument poza nami mają podpisać wszystkie kraje Unii Europejskiej oraz m.in. USA, Australia, Japonia i Szwajcaria. Pracowano nad nim w tajemnicy już od 2007 r. Sprawa wypłynęła jednak dopiero niedawno i to dzięki przeciekom z serwisu Wikileaks. Natomiast na stronie internetowej Ministerstwa Kultury, które ma wdrażać umowę, informacje na temat ACTA pojawiły się… cztery dni temu.”

Chyba dobrze że do rządu dotarło wreszcie że nie wszystko co robi jest wyłącznie bezkarne. Że niestety, choć w taki sposób- ale można było podnieść „palec” do góry i pogrozić „nietykalnym”. Inwigilacja jakiej doświadczamy przechodzi obecnie pojęcie jakie o niej mamy. Czas na pewne ograniczenia. Mamy do tego prawo.

A teraz mniej poważnie. Właśnie z internetu…

śnieg... przepraszanie... wizyta duszpasterska...

2012-01-22T10:29:00.001+01:00

Prawie każdy dzień roku jest jakimś świętem. Dzisiejsza niedziela to Światowy Dzień Śniegu czyli World Snow Day. Jest go u mnie trochę mało, ale jak na święto przystało, maleńka warstwa leży.

A mnie śnieg nie bawi. Ostatnie dni to ogromna tęsknota za wiosną, słońcem, budzącym się życiem i morzem kwiatów. Być może to konsekwencja przeglądania stron internetowych z bujną roślinnością. Chciałam pomóc smętnemu nastrojowi a podrażniłam się- niepotrzebnie wywołując niezdrowe tęsknoty.

Tydzień minął jak z bicza trzasnął. Dzień uciekał przed następnym dniem… a ja nadal nie maluję. Nie mogę… Nie umiem… Nie mam nastroju. Postawiłam na sztalugach zaczętą pracę, by kusiła… namawiała…. Sprowokowała wzięcie do ręki pędzla. Spotkanie rodzinne przy wyjątkowo dobrej aroniowej nalewce, podniosło nie tylko ciśnienie… ale i nastrój. Niestety na krótko. Nie mam ochoty nawet na spotkania. Wykręcam się jak piskorz propozycjom wspólnych ploteczek. Wolę na razie książkę… gazetę… czy gapienie się w park.

Przeczytanie artykułu http://media.wp.pl/kat,1022943,wid,14176212,wiadomosc.html?ticaid=1dc8a

podrażniło mój główny nerw. Jasna cholera…. Banda debili wymordowała setki ludzi… głównie kobiet,- a oni zastanawiają się czy przeprosić. Że rehabilitacja nic nie da - bo trzeba by pojedynczo. Gdy przeczytałam, że przeproszenie to także sprawa potrzeby duszpasterskiej… na dobre szlag mnie trafił. Może w końcu przyjdzie czas, że oprócz potrzeby dobrobytu… władzy….- przyjdzie czas także na potrzebę moralności i uczciwości ludzkiej. Czas by kościół… a właściwie jego kapłani poczuli potrzebę tego przepraszania. Nie załatwi to sprawy… ale czas na pochylenie głowy za swoje czyny. Przepraszam to wygodne słowo. Niektórym trudno je powiedzieć mimo, że wydaje się to najlepszym rozwiązaniem. PRZEPRASZAM… i sprawa załatwiona…. „przecież przeprosiłam/łem”.

W tym roku także nie przyjęłam wizyty duszpasterskiej. Nie widziałam celu. Przebiegała zawsze tak samo… Wspólna kolęda…. modlitwa…. przeglądanie kartoteki i zerkanie na stół czy leży koperta. Standardowe pytanie co u was… i brak dalszego zainteresowania, gdy celowo porusza się temat niedostatku. Niedostatku u wiernych… -bo gdy porusza się niedostatek kościoła dyskusja się ożywia. Właściwie rozmowa trwa tylko wówczas, gdy zainicjuję temat. Wspólne milczenie to standard, gdy nie wykrzesuję z siebie tematu dyskusji. Podanie koperty… brzęk puszki ministrantów zapełniającej się monetami. Bóg zapłać za wizytę… z Panem Bogiem. Zrezygnowałam więc ze spotkania. Dla dobra obydwu stron. Nie leżałaby już w tym roku koperta na stole. Z wielu względów.

futbol... futbol... futbol...

2012-01-17T19:05:00.001+01:00

Ole…. Ole…..ole…oleeeeeee… Nie damy się… Nie damy się…

Nie! Nie jestem kibicem. Jakoś nigdy sport mnie nie interesował. Nie chodziłam na mecze nawet w szkołach,- do których uczęszczałam. Po prostu miałam inne zainteresowania… a jeżeli już miałabym znaleźć jakąś dziedzinę sportu na której zatrzymywałam oko -to jedynie łyżwiarstwo figurowe.

Z racji zawodu, interesowałam się budowanym w Warszawie stadionem. W końcu to żadne cudo techniki… ale interesował. Nie wnikałam w ogromne koszty… i dopiero z mediów dowiedziałam się że jest najdroższym tego typu obiektem w europie. W dyskusjach z kolegami „po fachu”- nie raz rzucałam uwagi mówiące o tym że jakość ZAWSZE idzie w parze z kosztami. Nie tylko w budownictwie. Moja racja wypłynęła w trakcie budowy „tanich” autostrad. Gdy pojawiały się nieprawidłowości w trakcie budowy stadionu- wymownie milczałam. Stadion to budowla typowo konstruktorska. Długoletnie prace nad projektem mają swoje uzasadnienia… a wykonawca jeśli mądry… stosuje się ściśle do projektu. W takich przypadkach (według mojej opinii) nie należy uciekać się do tańszych i bardziej ryzykownych rozwiązań. Mądry twórca wie chociażby o tym, że zamiana materiału na inny, tak samo wytrzymały, może pociągać za sobą większy ciężar elementu, zwiększając ryzyko ewentualnych „wpadek”. Ale ja nie o tym.

Właśnie dowiedziałam się, że planowane na najbliższe miesiące mecze na najdroższym stadionie w europie,- mogą się na nim nie odbyć… z powodu OPADÓW ŚNIEGU. Obawy przed tym, że kopuła nie wytrzyma takiego ciężaru- uniemożliwiają jej zastosowanie i gwiazdom światowego sportu będzie na głowę i pod nogi padał śnieg. Organizatorzy liczą teraz przede wszystkim na ogrzewane podłoże. Jeśli zadziała bezawaryjnie, piłkarze nie będą brnęli w śniegu. Obecnie właściciele obiektu usiłują radzić sobie z usuwaniem śniegu z OTWARTEJ KOPUŁY.

Nie będę podawała statystyk bezrobocia w naszym kraju. Nie będę podawała ilości fachowców, jacy zmuszeni sytuacją- wyemigrowali za chlebem w inne miejsca europy i nie tylko. Nie będę pisała jakich znakomitych budowlańców mieliśmy i jeszcze mamy w Polsce. Nam -jak widzę, wystarczy tylko znaleźć firmę, która zgodzi się budować jak najtańszym kosztem. Na papierku… W rzeczywistości późniejsze aneksy i realia znajdują się gorzką prawdą. Koszt obiektu ogromny a jakość żadna.

Ole… ole, ole, oleeeee….- daliśmy się…. daliśmy się…..

na bieżąco...

2012-01-15T17:57:00.000+01:00

Tak… właśnie mija połowa stycznia. Kalendarze na ścianach pozawieszane… Podręczny uzupełniany. Przyszła śnieżna zima. Nie-... mnie ona nie cieszy. Chcę by było ciepło i najlepiej bez śniegu. Nie pracuję. Nie mam odpowiedniego światła.

Grypa na którą zapadł Długi minęła. Cieszę się,- że jak na razie ominęła mnie. Zazwyczaj trudniej radzę sobie z chorobą niż on. Powinnam jednak iść do lekarza na kontrolę. Powinnam… ale nie idę. Obawiam się swojej reakcji na pieczątki na receptach i cyrku w aptece. Bałagan jaki stworzył rząd nie dorównuje żadnemu z dotychczasowych. Szaleją trzęsienia ziemi, wichury… śnieżyce… powodzie i inne kataklizmy. Topią się statki… strzelają do siebie ludzie… wykolejają pociągi i spadają z nieba samoloty. No właśnie… cyrk z katastrofą smoleńską zdaje się zaczynać od nowa. Mieliśmy wszyscy już dość. Kiełkowała nadzieja, że może jeszcze z rok i pechowy samolot będzie się nam śnił tylko w kwietniu. NIE!!! Najprawdopodobniej będzie się nam śnił do końca naszych dni. Wstajemy rano… w wiadomościach o Smoleńsku. W łazience wszystko przyjmuje kształt samolotu. Po otwarciu lodówki wylatuje z niej samolot… Nasz samochód na parkingu wydaje się jakby miał skrzydła. Nawet spojrzenie przystojnego sąsiada sprawia wrażenie pasa startowego. Dość… dość… dość…

A w domu cicho…. Spokojnie… i pachnie świeżo wyciśniętym sokiem z pomarańczy.

10 dni nowego roku...

2012-01-11T10:13:00.003+01:00

Minęło 10 dni nowego roku. Roku szczególnego… bo następnego roku kryzysu nie tylko w europie. Roku w ciągu którego zapowiadane są niepokojące i niszczące zjawiska. I nie chodzi tu tylko o kryzys i niepokoje meteorologiczne. Ja- przeżyłam już chwile miłe i te miłe niekoniecznie… Poprawę samopoczucia jak i pogorszenie. Przeżyłam już nawet trzęsienie ziemi. W miarę dobry nastrój mnie opuszcza i myślę że winić należy tutaj- brak światła. Praktycznie od dłuższego czasu brak słonka… a jeśli już się pojawi, to tylko na chwilkę. Trudno więc na taką „chwilkę” szybko ubierać się i wychodzić z domu. Choinka już rozebrana i pouprzątana zmiana wystroju mieszkania na święta. Jest normalnie i niech tak zostanie jak najdłużej.
Czytam zaprzyjaźnione blogi w miarę systematycznie. Emanuje z nich tak- jak w życiu,- raz radość… raz smutek… czy po prostu zwyczajność. Zauważyłam ostatnio spadek nastroju blogowiczów, jak i zwiększoną agresywność czytelników. Może to pogoda… a może zmiana nastroju spowodowana obawami związanymi ze zmianami w nowym roku. Faktem jednak jest… że jadowite komentarze nie służą niczemu dobremu. Tak- jak kłótnie w realnym życiu. Funkcja komentarzy na blogach jest pożyteczna… służy dyskusji… pamiętajmy jednak że wszędzie mile widziana jest dyskusja kulturalna, bez obrzucania się obelgami. Przysłowie mówi że „nic tak nie plami jak atrament”,- w dobie dzisiejszej trzeba zweryfikować powiedzenie formułując je „ to- co piszemy świadczy o nas. Nawet jeśli naszym imieniem jest wyłącznie numer IP”. Mam chyba wyjątkowe szczęście… bo przez kilka lat pisania blogów zaledwie dwa razy zdarzyły się (na moim blogu) komentarze agresywne, obraźliwe i źle świadczące nie o mnie… a o osobach spod których „palcy” wyszły. Omijam takie treści. Jestem ponad to i z problemem jaki mają ludzie je wysyłające… właśnie oni muszą poradzić sobie sami.

Zakupy zrobione. Wczoraj w markecie znalazłam mnóstwo okazji. Pieczarki kupiłam po 2 zeta kilogram, bo producenci przesadzili z przewidywanym popytem i mają pełne komory grzybów. Przecież takie pieczarki można zrobić w zalewie octowej jako dodatek do kanapek… nie wspominając już o zupach czy pieczarkach „na gęsto”. Promocje rybne wskazane… należy jednak bardzo uważać na jakość… a właściwie świeżość takowych. To samo dotyczy mięs. W tej materii pomaga mi Długi, bo pracując już jakiś czas w przemyśle spożywczym i znając tricki handlowe- potrafi odróżnić artykuł wartościowy od spożywczego bubla.

Dziś sprzątanie. Wczorajsza wizyta spóźnionego Mikołaja troszkę zamąciła plan jaki miałam na ten dzień ale… Ale w prezencie dostałam przepiękny kalendarz książkowy z wyjątkowo bogatym miejscem na notatki, czyli taki- jaki jest mi potrzebny i wyciskacz elektryczny do cytrusów. Dziś… soku z pomarańczy mam dostatek. Intencja ofiarodawcy spełniona. Zamieniam poranna kawę na sok.

Bożonarodzeniowe święta i ikony...

2012-01-09T16:21:00.001+01:00

Wyznawcy prawosławia i innych obrządków wschodnich obchodzą Wigilię Świąt Bożego Narodzenia według kalendarza juliańskiego. Tak wyliczone Boże Narodzenie przypada 13 dni później niż u katolików korzystających z kalendarza gregoriańskiego.Dla blisko 600-tysięcznej społeczności prawosławnej w Polsce szósty stycznia jest dniem wigilijnym, rozpoczynającym Święta Bożego Narodzenia. W godzinach popołudniowych we wszystkich cerkwiach odprawione zostaną uroczyste wieczernie. Następnego dnia zaś w godzinach nocnych podczas mszy zwanej jutrznią we wszystkich świątyniach prawosławnych odśpiewana zostanie zwyczajowo kolęda "Chrystus się rodzi. Witajcie". Dla polskich wyznawców prawosławia i wiernych Cerkwi obrządku bizantyńsko-ukraińskiego, obchodzących święta według kalendarza juliańskiego, radosne Boże Narodzenie rozpoczyna się zwykle wieczerzą wigilijną, poprzedzającą wielogodzinne nabożeństwo zwane całonocnym czuwaniem z liturgią. Dopiero po jego zakończeniu w cerkwiach rozbrzmiewają kolędy. Najwytrwalsi prawosławni i grekokatolicy w Wigilię powstrzymują się od jedzenia cały dzień, aż do rozpoczęcia uroczystej wieczerzy. Tę jedyną w swoim rodzaju kolację spędza się wyłącznie w gronie najbliższych, przed rodzinną ikoną. Wieczerza zaczyna się zwykle od kutii z pszenicy, maku i miodu. Już od pewnego czasu upowszechnia się zwyczaj uroczystego dzielenia prosfory, przaśnego, błogosławionego chleba przyniesionego z cerkwi. Potem dopiero, po życzeniach przy choince, na stole pojawią się tradycyjne, postne dania: ryba, szczułok, czyli kompot z suszonych owoców, a na podgórskim południu Polski kisełycia - kisiel z owsa. Na Białostocczyźnie gospodynie przygotowują potrawy z grzybami, smażone na oleju placki. W przestrzegających starego zwyczaju domach na wigilijnym stole muszą się znaleźć: chleb - symbol pożywienia, czosnek - symbol zdrowia, sól - uznawana za znak obfitości oraz miód - wróżący powodzenie. Posiłek wigilijny rozpoczyna się od dzielenia prosforą (wypiekanym przaśnym chlebem) - odpowiednikiem opłatków w tradycji katolickiej. Zwyczaj dzielenia się prosforą w czasie Wigilii pojawił się niezbyt dawno pod wpływem kultury zachodniej. We wschodniej tradycji tę rolę spełniało niegdyś właśnie socziwo, czyli kutia. Wieczerza wigilijna składa się tradycyjnie z dwunastu dań. Na stole, zgodnie z tradycją, powinny się znaleźć: chleb - symbol pożywienia, czosnek - symbol zdrowia, sól - symbol obfitości oraz miód - symbol słodyczy (powodzenia) i postne potrawy. Prawosławni mają kilka nazw Wigilii. Mówią na nią m.in. nawieczerie lub soczelnik. Ta druga nazwa pochodzi od "socziwa", czyli gotowanej pszenicy polewanej miodem, która była poprzednikiem obecnej kutii. Zwykle po całonocnym nabożeństwie Bożego Narodzenia i krótkim odpoczynku w pierwszy dzień świąt domownicy zasiadają do uroczystego i sutego śniadania. Najbliższe świąteczne dni to czas rodzinnych odwiedzin i kolędników wędrujących z gwiazdą od domu do domu we wsiach i miasteczkach.

(Informacja z Internetu)

Ikona – obraz sakralny, powstały w kręgu kultury bizantyńskiej wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne. Charakterystyczna dla chrześcijańskich Kościołów wschodnich, w tym prawosławnego i greckokatolickiego - z okazji prawosławnego święta chcę pokazać ich przepiękną sztukę religijną- ikony…

(WIKIPEDIA)

Ikona przyciąga nas swoimi walorami artystycznymi, subtelnym antyrealizmem i kolorystyką. Jednakże takie pojmowanie ikony jako dzieła sztuki mającego zaspokoić nasze wymagania estetyczne, jest istotne... lecz nie najważniejsze. Ikona oprócz bogactwa artystycznego,- posiada znacznie większe bogactwo duchowe. Ikona bowiem jest w swojej istocie przede wszystkim dziełem modlitewny… dopiero zaś w drugim rzędzie artystycznym.

Na początku XX w. ikona została na nowo odkryta po części przez Wschód… lecz przede wszystkim przez Zachód. Kościół zachodni otworzył się na ikonę jako niezwykłe dzieło sztuki, niosące treści teologiczne i filozoficzne. Przekroczyła wówczas ikona tradycyjne granice Prawosławia. Jednakże ikona nie jest zupełnie obca i Kościołowi zachodniemu. W wielu świątyniach katolickich należną czcią otoczone są cudowne ikony. Można tu wspomnieć o ikonie Matki Bożej Pasyjnej (Nieustającej Pomocy), czy Matce Bożej Częstochowskiej... Należy również zaznaczyć, że kiedy powstawały i rozpowszechniały się pierwsze ikony Kościół nie był podzielony, przeciwnie … był bardziej niż kiedykolwiek zjednoczony w organizowaniu pierwszych soborów formułujących podstawy doktryn chrześcijańskich. Ikony są zatem dziedzictwem całego świata chrześcijańskieg…, niemniej jednak jedynie w Kościele wschodnim dzięki przestrzeganiu przez ikonografów kanonu zachowały one swój pierwotny charakter.

Mówiąc o Kościele prawosławnym nie można pominąć uroku ich muzyki religijnej. Śpiew cerkiewny, stanowi oryginalny i niezwykle wysublimowany rozdział w historii europejskiej kultury muzycznej. Prawie nietknięty… często zamknięty w murach świątyń i monasterów -tworzy odrębny świat. Śmiało możemy powiedzieć, iż śpiew ten jest sztuką wielką… uderzającą bogactwem swych form, brzmień, intensywnością nastrojów i niezapomnianym urokiem

do zielarki...

2012-01-06T09:16:00.001+01:00

Rzadko piszę o polityce… Nie interesuję się nią,- a jeśli już, to powód musi być znaczący.
Od świąt obserwuję proces wdrażania nowej listy leków refundowanych i wszystko co się wokół sprawy dzieje. Ba…. Obejrzałam nawet sporo spotkań w owej sprawie… z przeprzystojnym ministrem Bartoszem Arłukowiczem. Argumenty swoje powtarza tak często, że znam je już na pamięć. I pochwalam także fakt, iż ministerstwem kieruje osoba z branży. Uważam, że w naszym kraju bardzo potrzebna jest reorganizacja refundacji leków…- nie tak jednak wyobrażałam sobie takową. Refundacja preferować powinna leki bezpośrednio ratujące życie i te, których niepodanie organizmowi- temu życiu zagraża. Tymczasem argumenty jakich używa ministerstwo to stek bezsensów nie mających nic wspólnego z demokracją. Dlaczego?... Ano dlatego, że nie ma nic wspólnego z demokracją fakt, iż apteka nie może sprzedawać leków po cenie jaką sama ustali. Jeśli bowiem NFZ lek X refunduje w kwocie 10 zł to co obchodzi tą instytucję ile za nią zapłaci pacjent? Powodzeniem cieszyły się apteki posiadające leki w niższej cenie. I to było dobre, bo jeśli właściciel windował ceny… po prostu znikali z jego punktu klienci. Tutaj Pan Minister stanął w obronie pacjentów mieszkających w mniejszych miejscowościach… i zależnych od aptek działających na ich terenie. Wystarczyło jednak wydać na bilet do pobliskiego miasta 8 zł… by zaoszczędzić na lekach około 30 zeta. TAK… to nie wyimaginowane kwoty ale sprawdzian, jakiego sama dokonałam we własnym mieście. Jadąc do apteki oddalonej od mojego domu o kilka ulic,- na lekach zaoszczędziłam właśnie taką kwotę. Ale to było w grudniu. I jeszcze jedno… sorry Minister, ale nie interesuje mnie inny pacjent, jeśli ja… od nowego roku za pakiet leków, jaki zapisał mi lekarz, muszę zapłacić tyle- ile pacjent ze wsi... tylko dlatego, żeby było sprawiedliwie. Jeśli mamy stosować sprawiedliwość to proszę wziąć pod uwagę że pacjent ze wsi, gdy nie starczy mu na jedzenie po wykupieniu leków,- pójdzie na pole i wykopie sobie zasadzone ziemniaki. Ja- w korytkach na balkonie wyhoduję tylko szczypior i natkę od pietruszki. No… ewentualnie możemy jeszcze brać pod uwagę koper. Jeśli apteka chce sprzedać mi lek za jeden grosz, dlaczego nie może? Czy w tym przypadku demokracje nie działa? Z listy wypadło sporo leków, które Pan Minister określił jako nienowoczesne. Bazą były substancje czynne, będące takowymi w nowych- o wiele droższych lekach. Czy nowoczesność to w tym przypadku inna osłonka i dodatek glukozy? A może nowocześniejsze opakowanie jest wykładnikiem tego że lek jest lepszy? Leki tańsze- pacjent wykupił. Na nowe nie będzie go stać. Co więc lepsze? Tłumaczenie… że pozyskane środki to kwoty, które będą przeznaczane na dalsze refundacje i naukę- to bzdury. Będzie to bowiem wyglądało tak- jak wygląda sprawa z drogami. Płacimy na nie w paliwie. Kasa wędruje nie wiadomo gdzie. Być może pieniążki te, przeznaczy sobie ministerstwo na podwyżki albo premie. W końcu zawsze u nich cudem znajduje się na to kasa. Coby nie powiedzieć… w tyłek dostał najbiedniejszy- czyli pacjent. Bałagan trwa,- a pacjenci już wiedzą, że stać ich będzie tylko na połowę zapisanych przez lekarzy leków. Zapisanych na recepcie... z pieczątką o znanej już treści. Przyjdzie się leczyć u zielarek. Zioła chyba trochę tańsze.
No!… to z siebie wyrzuciłam!…

Ale przystojny i inteligentny facet JEST (minister) Nienagannie ubrany i „wogóle”… Podoba mi się jako mężczyzna.

"Przygotowanie do życia w rodzinie" czyli podręcznik dla gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalnej o miłości, małżeństwie i rodzinie.

2012-01-05T07:21:00.002+01:00

Dziś hmmmm… dowcip….- nie- nie dowcip…

"Jestem kobietą szczęśliwą. Rano wstaję razem z moim mężem i gdy on goli się w łazience, przygotowuję mu pożywne kanapki do pracy. Potem, gdy całuje mnie w czoło i wychodzi, budzę naszą piątkę dzieciaczków, jedno po drugim, robię im zdrowe śniadanie i głaszcząc po główkach żegnam w progu, gdy idą do szkoły. Zaczynam sprzątanie. Odkurzam, podlewam kwiatki, nucąc wesołe piosenki. Piorę skarpetki i gatki mojego męża w najlepszym proszku, na który stać nas dzięki pracy Mojego męża, i rozwieszam je na sznurku na balkonie. W międzyczasie dzwoni często mamusia mojego męża i pyta o zdrowie Swojego dziubdziusia. Teściowa jest kobietą pobożną i katoliczką, znalazłyśmy wiec wspólny punkt widzenia. Po miłej rozmowie, jeśli już skończyłam pranie i sprzątanie, które dają mi tyle radości i poczucie spełnienia się w obowiązkach, idę do kuchni i przygotowuję smaczny obiad dla naszego pracującego męża i ojca, który jest podporą naszej rodziny i dla naszych pięciu pociech. Kiedy już garnki wesoło pyrkoczą na gazie, a mieszkanie jest czyste, pozwalam sobie na chwilę relaksu przy płycie z Ojcem Świętym i robię na drutach sweterki i śpioszki dla naszej szóstej pociechy, która jest już w drodze, a którą Pan Bóg pobłogosławił nas mimo przestrzeganego kalendarzyka, co jest jawnym znakiem Jego woli. Nie włączam telewizji, ponieważ płynący z niej jad i bezeceństwo mogłyby zatruć wspaniałą atmosferę naszej katolickiej rodziny.. Czasami haftuję tak, jak nauczyłam się z kolorowego pisma dla katolickich pań domu, albowiem kobieta nie umiejąca haftować nie może się w pełni spełnić życiowo. Kiedy moje dzieci wracają ze szkoły radośnie świergocząc, wysłuchuję z uśmiechem, czego dziś nauczyły się w szkole. Opowiadają mi o lekcjach przygotowania do życia w rodzinie, których udziela im bardzo miła pani z przykościelnego kółka różańcowego. Córeczki proszą, abym nauczyła je szyć, ponieważ chcą być prawdziwymi kobietami, nie zaś wynaturzonymi grzesznicami z okładek magazynów, chłopcy natomiast szepczą na ucho, że na pewno nigdy nie popełnią tego strasznego grzechu, który polega na dotykaniu samych siebie, ani nie będą oglądać zdjęć podsuniętych przez samego Szatana. Karcę ich lekko za wspominanie o rzeczach obrzydliwych, lecz jestem szczęśliwa, że wczesne ostrzeżenie uchroni moich dzielnych chłopców przed zboczeniem i abominacją. Mój mąż wraca z pracy po południu. Witamy go wszyscy w progu, po czym myje on ręce i zasiada do posiłku, a ja podsuwam mu najlepsze kąski, aby zachował siłę do pracy. Potem mój mąż włącza telewizor i zasiada przed nim w poszukiwaniu relaksu, a ja zmywam talerze i garnki i zabieram jego skarpetki do cerowania, słuchając z uśmiechem odgłosów meczu sportowego w telewizji. Wieczorem kąpię nasze pociechy i kładę je spać. Kiedy wykąpiemy się wszyscy, mój mąż szybko spełnia swój obowiązek małżeński, ja zaś przeczekuję to w milczeniu, ze spokojem i godnością prawdziwej katoliczki, modląc się w myśli o zbawienie tych nieszczęsnych istot, które urodziły się kobietami, ale którym lubieżność Szatana rzuciła się na mózgi, które w obowiązku szukają wstrętnych i grzesznych przyjemności. Zasypiam po długiej modlitwie i tak mija kolejny szczęśliwy dzień mojego życia. "

A teraz pytanie które zadał mi Długi:… „co to jest?’ Odpowiedziałam:… FRAGMENT Z KSIĄŻKI: "Przygotowanie do życia w rodzinie" - autor Maria Ryś - podręcznik dla gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalnej o miłości, małżeństwie i rodzinie - zaaprobowany przez MEN i opłacony z Twoich podatków. Cena detaliczna 20 zł.
Bez komentarza...

na bieżąco...

2012-01-04T09:06:00.000+01:00

Godziny snu reguluję. Wczoraj nareszcie udało mi się zasnąć o 23.00 Budzę się nieco po 6.00 – ale zasypiam jeszcze na godzinkę. Jeszcze parę dni i może zasypianie wyreguluję na godziny 22.30-23.00 To podobno optymalne godziny dla zdrowia.

Z ogromnym lękiem witałam nowy rok… a on zrobił mi niespodziankę w postaci lepszego samopoczucia i sprawniejszego funkcjonowania. Myślę że z ostrożnością rozhuśtam go i jakoś opanuję pęd. Miałam dziś malować. Niestety światło żadne i po zajrzeniu do lodówki okazało się, że czas stanąć troszkę przy garach. Zrobię gołąbki bez zawijania. Mam troszkę rosołku, więc pomidorowa wyjdzie. Z szybkością światła znika pasztet jaki piekłam z okazji świąt. Wyszedł przepyszny więc znika. Szyneczka zafoliowana próżniowo… może jeszcze kilka dni poleżeć.

Ruszyłam wczoraj tyłek z domu i pojechałam na małe zakupy dla Brunka. Potrzebny już był żwirek a puszeczki z karmą także się skończyły. Jakież było moje zdziwienie, gdy okazało się że Mikołaj odwiedza także konta bankowe. Okazało się bowiem, że zajrzał także w moje i zostawił tam co- nieco, bym sama zadecydowała jaki prezent chciałabym od Niego dostać. Żałuję tylko, że dopiero teraz w to konto z okazji zakupów luknęłam. Z wielkim opóźnieniem dziękuję Mikołajowi.

horoskop na 2012...

2012-01-03T20:11:00.003+01:00

Największe powodzenie u progu rozpędzającego się nowego roku maja horoskopy. TAKŻE pobiegałam po sieci wpisując hasła „2012 i waga”. Horoskopów znalazłam dostatek, choć różniły się niektóre z nich zasadniczo. Nie powiem… rozśmieszyła mnie taka sytuacja, ale ponieważ założyłam na ten rok „radzenie sobie”…. wybrałam po prostu te najkorzystniejsze. A co!-…. Jak kusić los dobrem to kusić. Sprawdzę w grudniu co z nich sprawdziło się,- a co NIE.

Styczeń:

Na początku miesiąca możesz popaść w depresyjny nastrój. Przetrzymaj ten przykry okres, bo każdy następny tydzień będzie się rozwijać dla Ciebie korzystnie. W końcu zauważysz, że świat wcale nie jest dla Ciebie taki zły i Twój nastrój będzie coraz lepszy, aż w końcu stanie się wyśmienity.

Luty:

Mimo, że będziesz odczuwał coś w rodzaju strachu przed przyszłością, to jednak musisz sobie uzmysłowić, że nie będą Cię spotykały jakieś spektakularne klęski. Owszem, czasami będą Cię w lutym nękały drobne problemy, ale poradzisz sobie z nimi śpiewająco. Daj sobie więcej luzu i pamiętaj, że człowiek żyje po to, aby żyć i działać, a nie po to, aby czekać na gwiazdkę z nieba.

Marzec:

Ktoś Cię będzie chciał zmusić do intensywnej pracy, na którą Ty nie masz najmniejszej ochoty. Na początku będzie Ci się udawało markowanie i udawanie. W końcu zostaniesz jednak rozszyfrowany. Nie udawaj wtedy, że ktoś się myli w swoich sądach, tylko weź się solidnie do pracy. W przeciwnym razie możesz wiele stracić.

Kwiecień:

Ten miesiąc będzie początkiem Twojej szczęśliwej passy, jaka czeka Cię w tym roku. Jednak bardzo wiele zależy od Ciebie. Chociaż szczęście samo będzie wpadać Ci w ręce, Ty też musisz wykazać się choćby odrobiną inwencji. Nie czekaj, a zbierz w sobie całą odwagę i wychodź naprzeciw temu szczęściu. Co jednak najważniejsze – nie wmawiaj sobie, że „to się nie uda”. Wszystko będzie Ci się udawać. Bądź więc dobrej myśli.

Maj:

Będzie Cię otaczał wianuszek osób płci przeciwnej. Możesz przebierać i wybierać, ale bądź bardzo ostrożny, bo takim zachowaniem możesz zrazić osobę na której tak bardzo Ci zależy. Osoba ta jak na razie będzie udawała, że jesteś jej obojętny, ale to tylko pozory. Tak naprawdę możecie być razem, a Ty się nie zniechęcaj.

Czerwiec:

Zostaniesz doceniony za swoje zasługi. Odbije się to pozytywnie nie tylko na Twoim ego, ale także na Twoim portfelu. Co prawda nie będzie to jakiś kolosalny zastrzyk pieniędzy, ale zawsze coś. Jest ktoś, kto potrzebuje Twojej pomocy, ale nie wie jak o nią poprosić. Zwróć się do tej osoby z propozycją pomocy. Ty pomożesz, a potem sam otrzymasz pomoc w bardzo ważnej dla Ciebie sprawie.

Lipiec:

Nie myśl, że wszystko będzie Ci podane na talerzu. Nieco spocząłeś na laurach i dlatego Twoje szczęście nieco się od Ciebie oddali. Lipiec, to miesiąc, w którym będziesz musiał podjąć bardzo ważną decyzję. Nie odkładaj tej decyzji na później, nie zwlekaj, bo jeśli nie zrobisz tego w lipcu, to może się okazać, że okazja Cię ominęła i żadna decyzja nie będzie już potrzebna.

Sierpień:

No i znowu wszystko zacznie układać się jak w bajce. Będziesz miał spokojną głowę i nic nie będzie zakłócać Twojego spokoju. W sferze uczuć nastąpi stagnacja, ale będzie to stagnacja bardzo pozytywna, gdyż uczucia chociaż nie będą wzrastać, to też nie osłabną. Ponownie oczekuj na drobny zastrzyk gotówki. Bez skrupułów możesz wykorzystać go na rozrywkę lub zakup czegoś o czym zawsze marzyłeś.

Wrzesień:

Ktoś narzuci na Ciebie masę obowiązków, a Ty nawet nie zauważysz ile pracy będziesz musiał włożyć w realizację tych obowiązków. Wszystko przez to, że we wrześniu energia będzie Cię wprost rozpierać, a dzięki solidnej pracy będziesz mógł ją rozładować w sposób konstruktywny. Wciąż nie opuści Cię szczęście, choć zaczniesz marudzić, że to wszystko mało. Chociaż apetyt rośnie w miarę jedzenia, to Ty nie przesadzaj, aby los się na Ciebie nie pogniewał.

Październik:

Ktoś będzie chciał Cię sprowokować do działań, które mogą obrócić się przeciwko Tobie. Musisz być bardzo ostrożny i rozważnie podejmować każdą decyzję. Szczególną uwagę zwróć na osobę, która zaproponuje Ci korzystny interes. Nie wchodź z tą osoba w układy, bo się sparzysz.

Listopad:

Wygląda na to, ze zapomnisz o tym, że oprócz przyjemności masz też obowiązki. To spowoduje, że na krótki czas wpadniesz w niewielkie kłopoty, będziesz oceniany i krytykowany. Na szczęście dość szybko zreflektujesz się i zaczniesz naprawiać swoje błędy. Będzie to docenione przez tych wszystkich, którym na Tobie zależy i którzy w Ciebie wierzą. Wbrew pozorom jest kilkoro takich ludzi.

Grudzień:

Na początku miesiąca czeka Cię rozczarowanie, które bardzo mocno odbije się na Twojej psychice, a tym samym na samopoczuciu. Później będzie tylko lepiej. Spokój, odpoczynek, mile spotkania, aż w końcu spotka Cię niesamowita niespodzianka. W ten sposób bardzo szybko zapomnisz o rozczarowaniu i choć to koniec roku, to będzie tak, jakbyś rozpoczynał nowe życie.

I drugi:…

W tym roku jeszcze trochę przygniecie Was wymagający Saturn, ale zarazem jest to okazja, żeby sobie wysoko postawić poprzeczkę i osiągnąć szczyty swoich możliwości, cokolwiek robicie. Zarówno Wy same jak i otoczenie będzie dla Was wymagające, ale dzięki temu odkryjecie w sobie takie cechy jak wytrwałość i solidność. Spóźnialskie i roztrzepane Wagi będą mogły popracować nad tą częścią swojej osobowości. Wasze wysiłki co prawda nie od razu przyniosą spodziewane efekty, co więcej nagroda za pracę może przyjść z opóźnieniem, ale za to przyniesie Wam mnóstwo satysfakcji i zadowolenia. Dlatego nie zrażajcie się trudnościami w waszej drodze, bo tylko wyrobią w Was siłę charakteru i zahartują Was na przyszłość. A budowla, jaką teraz wzniesiecie, będzie mieć solidne fundamenty, które przetrwają niejedną burzę, także w sensie metaforycznym. W drugiej połowie roku zdecydowanie wam się polepszy.

Luty będzie udanym miesiącem pod względem zawodowym, Słońce z Wodnika doda Wam energii i optymizmu, a dobre samopoczucie sprawi, że z entuzjazmem podejmiecie każde wyzwanie. Koniec marca i kwiecień mogą być trochę nerwowe. W sprawach zawodowych w tym czasie nie wszystko będzie się układać po waszej myśli. Natomiast kwiecień będzie udanym miesiącem jeśli chodzi o życie towarzyskie, miłość i związki. Samotni będą mieli okazje poznać drugą połówkę, a harmonijny wpływ Wenus aż do początków sierpnia umili wasze życie codzienne. Kontakty i wszelkie relacje z innymi ludźmi powinny wtedy przebiegać bezproblemowo.

Od czerwca do Wenus dołączy Jowisz. Dwie planety uważane w astrologii za zwiastuny dobrobytu i radości będą wspierać wasze życie praktycznie w każdej dziedzinie. Jedyne co Wam grozi, to trochę lenistwa. Uważajcie żeby nie popaść w samozachwyt, bo kiedy do wszystkiego będziecie mieć szczęście, a dobra passa będzie trwać, możecie sobie trochę pofolgować. Od połowy czerwca nadejdzie wasz czas zarówno w pracy jak i miłości. Czekają Was sukcesy na stanowisku, na jakim jesteście. Odetchniecie z ulgą, bo powodzenie będzie Wam sprzyjać.

Jeśli na drugą połowę roku zaplanujecie podróż albo urlop gdzieś z dala od miejsca zamieszkania, to z wakacji przywieziecie nie tylko doskonały humor, ale też inspirację. Nowe miejsca mogą okazać się kopalnią wiedzy. Możecie oczekiwać, że rozwiniecie się nie tylko intelektualnie ale też rozszerzycie swoje horyzonty myślowe i poznacie wiele interesujących osób, które będą chętne pomóc Wam, udzielić potrzebnej rady czy wsparcia nie tylko moralnego. Dla osób prowadzących własny biznes jest to duża szansa rozwój, pozyskanie nowych klientów, zdobycie nowych rynków. Koniecznie zainwestujcie w reklamę swojej firmy i pomyślcie przyszłościowo, zaplanujcie strategię i inwestycje co najmniej na nadchodzący rok, albo może i dalej.

Dla Wag pozostających w stałym związku od jesieni nastanie czas harmonii i miłości. Może nawet zechcecie stanąć przed ołtarzem, jeśli jeszcze tego nie zrobiłyście. W każdym razie wasz związek będzie dla Was bardzo satysfakcjonujący. Wspólna wyprawa w nieznane albo urlop w egzotycznym kraju może sprawić, że odkryjecie siebie na nowo i wasze uczucie rozkwitnie po raz kolejny. Ogólnie będzie to dla Was udane pół roku, pełne szans i możliwości na rozwój i zdobywanie wiedzy. Wagi preferujące bardziej wyluzowany styl życia czeka pełno okazji do zabawy, imprez i mile spędzonego czasu w dobrym towarzystwie.

realizacje postanowienia...

2012-01-02T19:41:00.000+01:00

Postanowienie realizuję…

Wczoraj poszłam spać przed północą… i przed północą zasnęłam. Były problemy rankiem, ale trudno. Ustabilizuję sobie wszystko preparatami ziołowymi. Dziś planuję na sen godzinę 23.00 – mam nadzieję na sukces.

Ruszyłam dziś także sprawę ciepła. Wyrypałam pismo do MZBM o zmianę współczynników w rozliczaniu podzielników. Mam czas… lekkie pióro… skrzynkę e-meil do wysyłania bezpłatnej poczty. Następne pisma będą dotyczyły remontu lokalu o 60 letnim stażu. Niech odpisują. Może komuś się sprzykrzy.

Plany dotyczące innych spraw o które do tej pory nie zadbałam-także już mam.

Tylko dlaczego mam znów kłopoty z akumulatorem?! Yesu… Jak ruszę jedno wali się drugie. Ale….. sukcesywnie… konsekwentnie…- do celu. Z katarem… bo już gdzieś złapałam.

pierwszy dzień...

2012-01-01T22:37:00.000+01:00

Wystartowałam w ten nowy… pełen moich obaw rok. Ponieważ poranki są dla mnie ostatnio bardzo trudne, postanowiłam w ten pierwszy dzień nowego, leżeć w łóżku tak długo,- jak długo będę miała na to ochotę. I miałam ochotę do 12.00 ale co tam. Długiego nie było w domu… Sylwestrował do 16.00. Z obowiązkami poradziłam sobie nadspodziewanie łatwo…- może więc i cały rok, tak łatwo będę sobie radziła. Otrzymałam (poza życzeniami naturalnie) telefon… który może nie ucieszył mnie tak bardzo,- jak sprawił satysfakcję. Plany i postanowienia?... Mam jeden plan i jedno tylko postanowienie: - NIE DAĆ SIĘ I WALCZYĆ DO UPADŁEGO. Koniec ze spolegliwością… Koniec z woalowaniem przekazu, który powinien być stanowczy i niepodważalny. W styczniu muszę także zacząć realizację nowego pomysłu na twórczość. Jeśli wypali… choć niewielkie będą zyski, zwróci mi się cześć nakładów na wystawy. Rok będzie bardzo trudny. Kryzys nie pozwoli na rozwijanie sztuki. Każdy grosz to rachunki, dom, żywność… a o inwestowaniu w kupno obrazu,- z pewnością pomyśli niewiele osób. Muszę także od nowego roku przesunąć sobie mój wewnętrzny zegar. Nawet nie wiem jak to się stało… że spać chodzę około pierwszej w nocy… a ranki to tyrada wstającego dnia. Konsekwencją są ilości wypijanej kawy i znów pogarszające się samopoczucie.

Zauważyłam ostatnio niepokojące zachowania sporej ilości znajomych. Zamiera w nich bowiem otwartość. Nie to jest jednak najgorsze, bo potrafią wylać na otoczenie swoje żale spowodowane niepowodzeniami. Samolubstwo… znieczulica… i dbanie wyłącznie o interes własnego nosa, zdominowało zachowania i stosunek do całego otoczenia. Nawet do najbliższych. Tłumaczenie że takie jest życie i zmuszają do tego ludzie –nie jest tłumaczeniem tak, jak nie jest właściwym określenie że jest się „trochę uczciwym”. Zachowania takie są jak kulka ze śniegu staczająca się ze zbocza. Tworzy u stóp wzgórza śnieżny głaz, który uderzając w napotkane drzewo, łamie i niszczy nie tylko przeszkodę. Niszczy także samego siebie. Zrozumienie tego nie jest takie trudne. Trudne natomiast będzie odbudowanie wizerunku który się miało… i który każdy chciałby mieć całe swoje życie.

Czas na spoczynek nocny i odwracanie złych nawyków. DOBRANOC…

czas...

2011-12-30T10:28:00.001+01:00

Czas przemija szybko i my zdając sobie sprawę z jego nieubłagalnego upływu, ciągle patrzymy w przyszłość zastanawiając się nad podejmowanymi decyzjami. Rozważania o czasie zawsze przypominają o jego wartości. Cenimy już nie tylko każdy rok… ale także miesiąc… tydzień… i dzień. Każdy miniony rok oceniamy skrupulatnie zastanawiając się czy znaleźliśmy się w punkcie wyjścia… czy wręcz przeciwnie. Na to pytanie nie zawsze jesteśmy sobie w stanie odpowiedzieć. Jakakolwiek jednak będzie ta odpowiedź musimy zdawać sobie sprawę, że wraz z nowym rokiem otrzymujemy dar… Dar który jest następującym czasem, który musimy spożytkować… zagospodarować… wypełnić sobą… i podpisać się pod wszystkim czego dokonaliśmy….- bądź było naszą porażką.

Mijający właśnie mój roczny czas… wypełniony był nadziejami… planami… ale i obawami. Najwięcej spełniło się tych ostatnich. Może dlatego,- że nadzieje i plany czynione były tak bardzo ostrożnie. W obawie bowiem przed niemiłymi rozczarowaniami, kształtowałam je zostawiając spory, szary margines niespełnienia.

To był zdecydowanie bardzo zły rok. Dla mnie… dla mojej rodziny. Znajdowałam siłę do walki z przeciwnościami. Jeszcze znajdowałam. Pozostawiona sama ze sobą w walce o dom, słabłam i słabnę nadal. Nie wywalczę stabilizacji, która jest mi tak potrzebna. Nie wywalczę bo nie mam takich możliwości i czasu… Właśnie czas…. Jutro koniec mijającego roku. Dziękuję wszystkim za życzenia Bożonarodzeniowe i Noworoczne- napływające „różnakimi” sposobami. Otrzymałam także niemodne już, życzenia na kolorowych kartkach pocztowych. Wszystkim dziękuję z całego serca.

Cóż mogę życzyć na ten trudny dla nas,- jak wszyscy przewidują czas? Myślę że stabilizacja… zdrowie i prawdziwi przyjaciele są nam najbardziej potrzebni/bne. Tego więc wszystkim i sobie życzę.

„To co jest- już było…

a to co ma być kiedyś- już teraz istnieje…”

lofty i całowanie...

2011-12-28T08:51:00.000+01:00

Dziś coś z działki mojego zawodu. Przeglądałam ostatnio kilka czasopism budowlano- architektonicznych, które całkowicie zapełnił temat loftów. Pierwsze zaczęły powstawać w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku… by po 60-ciu latach przyjść do Polski. A loft… to nic innego jak mieszkanie wygospodarowane poprzez adaptację poprzemysłowych zabudowań w „szemranych” zakątkach miast. Hale przemysłowe, warsztaty, szwalnie, składy materiałowe, domy towarowe, przędzalnie, fabryki i huty to miejsca, w których niegdyś pracowali ludzie. Dziś,- w tych opuszczonych i zaniedbanych budynkach mieszka historia, a ściany wspominają dawne czasy. Wraz z historią chcą w nich dziś mieszkać także ludzie. Długa historia loftów związana jest od samego początku ze środowiskiem ludzi związanych ze sztuką… głównie artystów i pisarzy. Powodem tego była potrzeba dużej przestrzeni do pracy i ograniczone fundusze, które nie pozwalały na wynajem drogich apartamentów. Artyści potrafili dostrzec swoiste piękno w surowych, industrialnych i bardzo zaniedbanych przestrzeniach oraz oryginalnie je zaaranżować. Dzięki swoim zdolnościom przekształcili je w wygodne miejsca do życia i pracy. W Polsce miastem loftów jest przede wszystkim Łódź… miasto w którym fabryki stoją wzdłuż głównych ulic, sąsiadując z kamienicami czy pałacami dawnych fabrykantów. Pierwszy jednak loft powstał w Bytomiu na terenie dawnych zakładów górniczo-hutniczych. Lofty charakteryzują przede wszystkim wysokie sufity…otwarta przestrzeń… wyeksponowane materiały budowlane… duże okna oraz wygląd budynku utrzymany w duchu industrialnym. Eksponowanie drewnianych dźwigarów, instalacji, przewodów, betonowych podłóg, stalowych lub kamiennych ścian… otwarty plan piętra i w niektórych przypadkach wykorzystanie starej windy towarowej. Wiele osób nie wyobraża sobie życia w chłodnych i mało przytulnych murach loftu. Jednak wszyscy ci, których zmęczył przepych i wystawny wystrój wnętrz… w jego ascetycznie urządzonym wnętrzu, z pewnością znajdą wytchnienie. Z resztą widziałam lofty tak zgrabnie i „przytulnie” podzielone poziomami… Wykończone odpowiednimi fakturami ścian,- że nie odczuwa się przestrzenności mieszkania. Mieszkania typu loft z najtańszych, stały się jednymi z droższych na rynku. Doceniono bowiem ogromne możliwości, jakie dają wielkie i wysokie przestrzenie doświetlane nie tylko przez ogromne okna, ale i częściowo przeszklone dachy. Dziś lofty stanowią kuszącą alternatywę dla bloków z wielkiej płyty czy domów na przedmieściach. Ceny metra takiej powierzchni w stanie deweloperskim osiągają wielkości zaskakujące. No cóż… Zawsze wszystko co najmodniejsze było najkosztowniejszym. Lofty są przestrzenią do realizacji najbardziej szalonych, architektonicznych marzeń. Mimo wielu kontrowersji… styl postindustrialny budzi zachwyt. Betonowe ściany, brak wykończenia i ozdobnych bibelotów nie razi a wprost przeciwnie, – daje efekt nowoczesnej elegancji. Podoba mi się ten styl,- jednak nie wiem czy dobrze czułabym się mieszkając w „takim apartamencie”. Może to przyzwyczajenie… a może taka potrzeba osobowości,- preferuję jednak bardziej tradycyjne mieszkalnictwo.

Źródło pochodzenia zdjęć….- Internet.

Dziś Międzynarodowy Dzień Pocałunku… Całujmy się więc pod warunkiem że nie sprawimy tą „intymnością” przykrości bliższym… czy dalszym nam osobom.

koniec roku...

2011-12-26T17:24:00.000+01:00

Skończyły się święta… Dla jednych magiczny czas radości i szaleństwa,- dla innych magiczny czas smutku i refleksji. Każdy jednak wyciąga z niego coś dla siebie. I jest to dobre „coś”… bo nauka zawsze jest czymś dobrym.

Kończy się także stary rok. Podsumowujemy… oceniamy z perspektywy zdarzeń, osiągnięć i porażek. Cokolwiek się działo… każdy dzień tego roku był dla nas czasem życia i doświadczeń. Oglądamy wschody i zachody słońca- i to także jest dobre.

Co nas czeka w nadchodzącym czasie?... Wszystko to- co zaplanował dla nas los. Dla niektórych spełnienie marzeń… dla innych odarcie ich z tego,- co umiera ostatnie.

Pozostaje jednak zawsze w nas serce… ono wie… ono czuje… Jakże często,- zbyt często, przekrzykujemy jego szept.

Fragmenty książki "Alchemik"
Paulo Coelho

- Moje serce obawia się cierpień - powiedział młodzieniec do Alchemika
pewnej nocy, gdy oglądali bezksiężycowe niebo. - Powiedz mu, że strach przed cierpieniem jest straszniejszy niż samo cierpienie. I że żadne serce nie cierpiało nigdy, gdy sięgało po swoje marzenia, bo każda chwila poszukiwań jest chwilą spotkania z Bogiem i z Wiecznością.

- Każda chwila poszukiwań jest chwilą spotkania - rzekł młodzieniec do swego serca. Kiedy szukałem skarbu, wszystkie dni były jasne, bo wiedziałem, że każda godzina stanowi cząstkę marzenia o odkryciu go. Kiedy szukałem skarbu, to po drodze spotkałem to, czego nigdy nie mógłbym odkryć, gdybym nie miał odwagi sięgnąć po rzeczy niemożliwe dla zwykłego pasterza. Jego serce ucichło na całe popołudnie. Tej nocy spał spokojnie. A kiedy obudził się rankiem serce zaczęło mu opowiadać o Duszy Świata. Powiedziało mu, że człowiek szczęśliwy to ten, kto nosi w sobie Boga. I że szczęście można znaleźć nawet w najmniejszym ziarenku pustynnego piasku - zupełnie tak, jak mówił Alchemik. Bo ziarenko piasku jest chwilą Stworzenia, a Wszechświat poświęcił całe miliony lat, by mogło istnieć.

- Każdy człowiek na kuli ziemskiej ma skarb, który gdzieś na niego czeka - powiedziało mu serce. - My, serca, rzadko o tym mówimy, bo ludzie nie chcą już odnajdywać skarbów. Mówimy o tym jedynie dzieciom.
A resztę pozostawiamy życiu, by poprowadziło każdego śladem jego przeznaczenia. Niestety, mało kto podąża wyznaczoną mu drogą, która jest szlakiem do jego Własnej Legendy i do spełnienia. Większości świat jawi się jako groźba i pewnie z tej przyczyny ten świat staje się w końcu dla nich prawdziwym zagrożeniem. A wtedy my, serca, mówimy coraz ciszej i ciszej, choć nie milkniemy nigdy na dobre. I zaklinamy na wszystkie świętości, aby nie usłyszano naszych słów. Bo nie chcemy, aby ludzie cierpieli, że nie poszli drogą, jaką im wskazywaliśmy.
- Dlaczego serca nie mówią ludziom, że powinni podążać śladem własnych marzeń? - spytał młodzieniec Alchemika. Gdybym nie miał odwagi sięgnąć po rzeczy niemożliwe dla zwykłego pasterza. Jego serce ucichło na całe popołudnie. Tej nocy spał spokojnie. A kiedy obudził się rankiem serce zaczęło mu opowiadać o Duszy Świata. Powiedziało mu, że człowiek szczęśliwy to ten, kto nosi w sobie Boga. I że szczęście można znaleźć nawet w najmniejszym ziarenku pustynnego piasku - zupełnie tak, jak mówił Alchemik. Bo ziarenko piasku jest chwilą Stworzenia, a Wszechświat poświęcił całe miliony lat, by mogło istnieć.
- Każdy człowiek na kuli ziemskiej ma skarb, który gdzieś na niego czeka - powiedziało mu serce. - My, serca, rzadko o tym mówimy, bo ludzie nie chcą już odnajdywać skarbów. Mówimy o tym jedynie dzieciom. A resztę pozostawiamy życiu, by poprowadziło każdego śladem jego przeznaczenia. Niestety, mało kto podąża wyznaczoną mu drogą, która jest szlakiem do jego Własnej Legendy i do spełnienia. Większości świat jawi się jako groźba i pewnie z tej przyczyny ten świat staje się w końcu dla nich prawdziwym zagrożeniem. A wtedy my, serca, mówimy coraz ciszej i ciszej, choć nie milkniemy nigdy na dobre. I zaklinamy na wszystkie świętości, aby nie usłyszano naszych słów. Bo nie chcemy, aby ludzie cierpieli, że nie poszli drogą, jaką im wskazywaliśmy.
- Dlaczego serca nie mówią ludziom, że powinni podążać śladem własnych marzeń? - spytał młodzieniec Alchemika.-Ponieważ wówczas serca cierpiałyby najbardziej. A serca nie lubią cierpieć. Od owego dnia młodzieniec słuchał głosu swego serca. Prosił, by nigdy go nie opuściło. Prosił, by ściskało się w jego piersi, by biło na alarm, gdyby czasem zdarzyło mu się zaniechać swych marzeń. I przysiągł być zawsze ostrożnym, kiedy usłyszy bicie na alarm.

Tej nocy rozmawiał długo z Alchemikiem. I Alchemik zrozumiał, że serce
młodzieńca powróciło do Duszy
- Cóż mam teraz począć?
- Idź dalej w stronę piramid - odparł Alchemik.
- I uważaj na znaki. Twoje serce potrafi już dziś wskazać ci skarb.
- A więc to jest to, czego dotąd nie wiedziałem?
- Nie - powiedział Alchemik. - Oto czego brakuje twojej wiedzy:
Zanim marzenie się spełni, Dusza Świata pragnie poddać próbie to wszystko, czego nauczyłeś się w drodze. Jeśli tak czyni, to nie powoduje nią złośliwość, ale chęć, byś zgłębił nauki, których doświadczasz idąc tropem marzeń. I wtedy właśnie większość ludzi wycofuje się. W języku pustyni to tak, jak umrzeć z pragnienia w chwili, gdy na widnokręgu widać już palmy oazy.
Podróż zaczyna się nieodmiennie Szczęściem Początkującego, a kończy Próbą Zdobywcy. Młodzieniec przypomniał sobie wtedy stare przysłowie z jego kraju o tym, że najciemniej jest tuż przed wschodem słońca.

ostatni przedświąteczny dzień...

2011-12-23T09:29:00.001+01:00

Wyciszyłam się i uspokoiłam, choć drzazga w sercu tkwi. Nie jestem ideałem… nie potrafię inaczej. Nie będę kłamać i się wybielać udając, że wszystko w porządku. Nie jest w porządku. Najbardziej bolą rany zadane przez najbliższych. Najważniejsze że do wieczerzy wigilijnej usiądę bez gniewu. Dziś muszę dokończyć wszystko. Jutro będę już miała święto. Przeżyte ostatnio stresy odbiły się jednak na zdrowiu. Dziś rano bardzo źle się poczułam. Nie potrafię określić dyskomfortu jaki odczuwałam po wstaniu z łóżeczka .Było to jednak bardzo niepokojące. Dziś więc bez kawy. Zaczynam od tego… co najdłużej się gotuje. Przez ten czas zrobię ciasto. Mam balkon więc wszystko szybko schłodzę i przetrzymam w doskonałym stanie przez święta. Bo dla mnie święta już jutro.

dwa dni do świąt...

2011-12-21T16:16:00.000+01:00

Spadł pierwszy śnieg. Spotkało mnie coś bardzo przykrego. Wiem… jestem zbyt wrażliwa i nie powinnam się przejmować. Niestety trzyma… już trzeci dzień. Wczoraj upiekłam pasztet. Nie planowałam,- ale tak wyszło. Już wiem… że święta nie będą udane. No cóż- fatalny był cały rok, więc powinnam się spodziewać, że i święta takie będą. W końcu to tylko trzy dni. Przeminą tak szybko, jak co roku. Zrobiło się zimno. Podkręciłam grzejniki żeby było ciepło. I tak w tym roku zaoszczędziłam na ogrzewaniu. Prawie koniec grudnia a ja „na pół gwizdka”. Zdrowie najważniejsze.

Znalazłam wczoraj porządkując szafkę- organizer… Dostałam go od Ciebie… Ile to minęło już czasu?... Nadal pachnie skórą tak- jak w dniu w którym go podarowałeś. Nie ma już w nim kalendarza… pozostało jednak nadal wszystko inne. Skorowidz z Twoim adresem i numerem telefonu. Wizytownik… z Twoją wizytówka w pierwszej kieszeni. Notatnik w którym napisałeś jak bardzo Ci zależy… i że boisz się stracić… Jeszcze wówczas nie wiedziałam… Dowiedziałam się kilka dni później… Zastanawiałam się czy wyrzucić. Zostawiłam. To już tylko pamiątka.

życzenia świąteczne...

2011-12-20T03:03:00.001+01:00

Każdy z nas marzy o stabilizacji… o dostatku… i o spokojnym domu. Każdy marzy o ciepłej, spójnej rodzinie i poczuciu, że jest kochany. Niech te święta wszystko to Wam przyniosą… Niech przyniosą także spokój o przyszłość… i zdrowie. Niech nikt z nas w ten wieczór nie będzie sam… Niech znikną łzy,- a w każdym domu zabrzmi kolęda.

domowe newsy...

2011-12-19T08:25:00.000+01:00

Słabości swoje likwiduję środkami pochodzenia naturalnego. Nabywam więc sukcesywnie znikające ze słoiczka miody (pierwszy dostałam od Danusi i okazał się wspaniałym antidotum na protesty mojego organizmu). Następny był lipowy,- także smaczny. Obecnie spożywam gryczano-spadziowy… który niekoniecznie mi smakuje, ponieważ jego woń w dziwny sposób kojarzy mi się z oborowym zapachem. Następny będzie wielokwiatowy. Jeszcze nie próbowałam ale niemożliwe by był gorszy od obecnie używanego. Nabyłam także PRAWDZIWY sok z malin. Herbata z tym cudem natury pita wieczorowa porą przed zaśnięciem to chyba najlepszy sposób na zdrowy sen.

Przygotowania do świąt, spokojnie dobiegają mety. Obiady do piątku mam nagotowane. Długi umył mi wczoraj podłogi tak doskonale… że uspokoił podrażnione w południe nerwy. Tak mnie smarkacz rozdenerwował,- że skończyło się to rozstrojem przewodu pokarmowego… Naturalnie MOJEGO PRZEWODU POKARMOWEGO.

Z wędlin kupię tylko białą kiełbaskę. Długi pracuje w przemyśle spożywczym i co roku dostają sporą paczkę różności z Sokołowa. Nie ma w niej białej, dlatego dokupuję sama.

Wobec faktu że dotychczasowa zmywarka (czyli ja) zaprotestowała wobec czynności jakie wykonuje. W przyszłym roku Długi musi dodatkowo zapracować nie na części do swojego komputera, ale na….. ZMYWARKĘ.

Praktycznie nie ma żadnych dobrych wieści związanych z przyszłym rokiem. Prognozy są wręcz katastroficzne. Boję się… po prostu zaczynam panicznie bać się przyszłego roku i przeraża mnie upływający czas. Perspektywa dodatkowych prac uspokoiłaby moje obawy… -takowych jednak nie widać.

To newsy z mojego domu… a kolędy coraz głośniejsze na mieście. Jeszcze tylko cztery dni… Potem trzy świąt… i wracamy do normalności.

statystyka...

2011-12-18T16:09:00.003+01:00

Serwis blogspot w którym mam zaszczyt prowadzić bloga, daje swoim blogowiczom wiele możliwości. Jedną z nich jest możliwość dość szczegółowych statystyk. I są to statystyki nie tylko ilościowe… Mamy dane wejść godzinowych, dziennych , tygodniowych, miesięcznych… ale także wejścia z poszczególnych przeglądarek i systemów. Bardzo rzadko korzystam ze statystyk, ponieważ nie prowadzę bloga po to by nabijać licznik. Nigdy z ilością wejść nie miałam problemu i nie to jest dla mnie ważne. Dziś mylnie wybierając opcję,- takowe statystyki wskoczyły mi na aplet. Przyznam że zdziwienie było ogromne, gdy zobaczyłam ilość krajów z jakich blogowicze odwiedzają moje wpisy.

Witam więc serdecznie Polaków i Niemców… Witam Amerykanów i Rosjan… Obywateli Wielkiej Brytanii i Ukrainy. Kanadyjczyków, Włochów, Francuzów, Australijczyków i obywateli Łotwy oraz Korei Południowej także bardzo serdecznie witam. Kolejność zgodna z ilością odwiedzających.

Rodzaj przeglądarek także imponująca.

Internet Explorer 3923 osoby

Firefox 1990 osób

Chrome 1525 osób

Opera 1140 osób

K-Meleon 772 osoby

Safari 417 osób

Netscape 122 osoby

Firebird 19 osób

Google Desktop 17 osób

Mobile safari 8 osób

I systemy różne… często takie… o których wiem niewiele.

Windows 6467 osób

Linux 1200 osób

Macintosh 943 osoby

Nokia 898 osób

Android 321 osoby

Other Unix 104 osoby

Jest także mapka obrazująca powyższe.

Dziękuję więc serwisowi blogspot.com za umożliwienie mi korzystania z jego niezawodnych usług. Ma wprawdzie i swoje niedoskonałości (między innymi brak możliwości umieszczania jako banery formatów gif.) ale może kiedyś się to zmieni. Wszystkie tworzone przeze mnie czołówki są mówiąc potocznym językiem „ruchome”, co sprawia iż wrażenie po wejściu na stronę jest znacznie bardziej głębokie. Gdy serwis uruchomi taką możliwość, zobaczycie państwo czy nie mam racji.

Dziś… w ten pracowity weekend… w części rozrywkowej- prawdziwe perełki. Linki do tych wyjątkowych pozycji dostałam od kolegi z Niemiec. Danke Thomas...

http://www.clipfish.de/special/supertalent/video/3712700/leo-rojas-im-supertalent-finale-2011/

alkohol i seks...

2011-12-17T08:39:00.001+01:00

Nie będę opisywała okoliczności w jakich to obejrzałam… bo nieważne to zupełnie. Powiem tylko że był to program MIASTO KOBIET prowadzony przez panią Welman i Młynarską. Tematem były młode kobiety (16-18) lubiące balować… i zachowywać się …. –hmmm… no użyjmy tu słowa staropolskiego- SWAWOLNIE. Imprezy około czterech razy w tygodniu, picie na umór czyli do urwania się filmu. Seks z przygodnie spotkanymi kolesiami… no i oczywiście bez zabezpieczenia. Jedna z dziewczyn znalazła nawet doskonały sposób na kaca. Pije po prostu prawie ciągle – niedopuszczając do trzeźwienia. W szkole stopnie coraz gorsze,- ale po co teraz im szkoła. Za parę lat znajdą sobie bogatego męża (?) i będzie je utrzymywał. Wierzą w to, co mówią i są święcie przekonane, że gdzieś już, czeka na nie królewicz -gotów zapewnić im świetlaną przyszłość. Osobowości już znamy a uroda? No cóż uroda wystarczająca do tego by polecieli na nie, pijani w sztok kolesie. Rankiem słyszą „spadaj mała”… to jednak im nie przeszkadza bo przecież im chodziło także tylko o seks.

Drugim tematem programu był „rozmiar członka partnera”. Pani Welman zaopatrzyła się na ten czas w miarkę… i gdy padały rozmiary pokazywała to na owym przyrządzie. Panie… w wieku już „przyzwoitszym”, opowiadały o swoich upodobaniach i doznaniach. Dla nich wszystkich ważny był także przede wszystkim tylko seks… choć jedna z pań przyznała,- że ostatni partner tak bardzo jej odpowiadał, że zaczęło zmieniać się z jego powodu, jej życie.

Ponieważ w gronie w którym obejrzeliśmy (i to przez przypadek) program, byli także panowie- dyskusja była ograniczoną i niepełną. Wiadomo- nie wypadało w takim towarzystwie rozwinąć jej bardziej, jednak wyjaśnię… nigdy podczas rozmów o seksie i obyczajowości nie poruszamy tematu zbyt głęboko, naruszając intymność własną i osób znajomych. To jest maleńka hipokryzja… jak już jednak kiedyś pisałam, hipokryzja jest w życiu niezbędna. Dla dobra własnego… dla dobra relacji międzyludzkich… wreszcie dla dobra ich samych. Są bowiem kłamstwa „potrzebne” i są sprawy, o których nie powinno się mówić w obecności pewnych osób.

Może dlatego że oglądanie telewizji niekoniecznie mnie interesuje… może faktycznie jestem zbyt konserwatywna… -jednak temat programu bardzo mnie zaskoczył i do końca nie wiem czy mi się podobał. Może jednak poruszanie tych tematów, na takim forum jest konieczne. Może to jeden ze skuteczniejszych sposobów na zmianę pewnych zachować w społeczeństwie. Zastanawiam się jednak co mogłoby mnie skłonić do takiego życia… a przede wszystkim co mogłoby mnie zmusić do wystąpienia w takim programie. Może tylko ratowanie życia najbliższej osoby.

Nie piłam jeszcze kawy. Zaparzę ja teraz i przejrzę internetowe newsy. Może znajdę coś bardziej ciekawego, niż rosnący brzuch ciężarnej celebrytki.

Dziś deszczowo i melanholijnie...

podziękowanie i domowe awarie...

2011-12-16T17:26:00.000+01:00

Niecały rok temu złożyłam pełnioną na uczelni funkcję… w którą wkładałam wiele zaangażowania i pracy… częściowo nieodpłatnie. Nie mogłam pracować w warunkach w których naciskano na mnie.- by decyzje były takie- a nie inne. Nie godziłam się na faworyzowanie osób, które nijak na to nie zasługiwały. Odeszłam, bo tak chciałam… choć próbowano mnie zatrzymać. Moje warunki niektórym wydawały się nie do przyjęcia, więc zostawiłam wszystko. Uporządkowane- bez następcy. Szukałam… Bóg mi świadkiem… jednak umiejętności, jakie potrzebne były do wykonywania tej pracy- to zespół umiejętności nietuzinkowych. Nie znalazłam więc następcy i wszystko kuleje tam nadal. Zmienił się jednak od nowego roku akademickiego skład zarządu i chyba ktoś obudził się i zaczyna działać w dobrym kierunku. Dlaczego o tym piszę?... Ano dlatego… że w dniu w którym składałam funkcję… gdy wychodziłam z gabinetu „władców”,- nie usłyszałam nawet najmniejszego szeptu słowa „dziękujemy”. Jaka kultura- takie zachowanie… Hołduję tej maksymie więc tak bardzo mnie to nie dotknęło. I dziś- po prawie roku czasu… otrzymałam podziękowanie za swoją pracę. Podziękowanie znaczące… bo dostępne bardzo szerokiemu gronu osób. Rozdzwonił się telefon z pytaniami czy widziałam. Z gratulacjami… z dobrym słowem. Z pytaniami czy wróciłam. Nie wróciłam… a jeśli to się stanie…- to na moich warunkach.

Przygotowania do świąt- w toku. Pomaleńku… bez szarpaniny… bez szału… Na spokojnie .Zakupy także czynię „ na spokojnie”. Kolejno, to co potrzebne w danej chwili. Mam już nawet opłatek. Kupiłam i namoczyłam dziś także śledzie. Robię je w śmietanie z dodatkiem majonezu… i jadamy je w okresie przedświątecznym- czyli postu. Wędzona makrela i brzuszki łososi czekają na zrobienie z nich pasty rybnej. Jak pościć to pościć. Chociaż dla mnie prawdziwy post to suchy chleb z herbatą… a na obiad gotowany ziemniak z solą i masełkiem.

Domowe sprawy to także następna awaria komputera. Długi nie poradził sobie z nią sam. Musiałam do zaprzyjaźnionego informatyka. Naprawdę miły z niego chłopak, bo pożyczył swój stary dysk (40GB ale na system wystarczy) dołożył wtyczki… zworki… i co było potrzeba. Na pytanie o należność za diagnozę i pomoc, powiedział: „dobrą kawę na święta poproszę”. Kupiłam Lawazzę. Uwielbiam tą kawusię, choć jej nie pijam z uwagi na koszt,- i dobrą, prawdziwą, gorzką czekoladę do tej kawusi. Mam nadzieję, że będzie zadowolony.

Przedwczoraj w momencie w którym uruchomiłam domową krajalnicę zabrakło energii elektrycznej. Cholera… natychmiast odłączyłam z gniazda, przekonana że to zwarcie i winna właśnie ona. Niestety energii nie było nadal. Dopiero po rozmowie z pogotowiem energetycznym dowiedziałam się że brakło fazy na całym osiedlu. Długi po przyjściu z pracy stwierdził: -„Ty jak coś skopsasz to od razu na sporą skalę”. To samo powiedział wczoraj… gdy odkręcając kurek stwierdziłam że nie mamy wody. „No widzisz- marudził… gdybyś nie odkręciła, woda z pewnością w kranie by była.” Dostał szturchańca… a ja po rozmowie z pogotowiem wodociągowym dowiedziałam się, że dwie ulice dalej pękła rura. No zupełnie jak w wielkie mrozy… A nieszczęścia chodzą parami. To już udowodnione.

choinka i pierogi...

2011-12-10T17:41:00.000+01:00

To najkrótsze dni w roku i najpracowitsze. Nie lubię ich. Nigdy nie lubiłam… Właściwie nigdy nie lubiłam grudnia. Jedyna osłodą tego miesiąca były święta. Teraz świąt także nie lubię. Mam swoje powody i to się już chyba nigdy nie zmieni.

Miasto przyodziało się już w świąteczne oświetlenie. Pewnie że ładnie, jasno i kolorowo. Wczorajszy plotkarski wieczór podniósł troszkę nastrój. Dziewczyny namawiają mnie na ustrojenie już choinki. Yesu- przecież za wcześnie… Przecież zakurzy się do świąt. Niektóre z nich,- dla dzieciaków ubrały już na Mikołaja. Przecież ja nie mam małych dzieciaków. Ale… ale rano przemyślałam propozycję i doszłam do wniosku, że właściwie usprawni mi to przygotowania do świąt. Długi umył dziś okna. Ściany z ceramiki w łazience i ściany w kuchni. Szafki na górze i okap nad kuchenką. Powiesiłam już nawet świeżo uprane firany. Farsz do pierogów właśnie się studzi. Wizyta w piwnicy… i choinka oraz pudła z ozdobami czekają na rozpakowanie. Powinnam zrobić dziś te pierogi ale nie wiem czy będę miała siłę. Zdecydowanie jednak ubiorę choinkę.

Upominki kupione i zapakowane. Poszalałam nieco w tym roku. Zwłaszcza dla siebie. Troska o własną osobę zawsze stała na drugim planie. Najważniejsi byli bliscy… zwłaszcza Długi. W tym roku Długi dostaje prezent zdecydowanie praktyczny…- ja oprócz „praktyczności” kupiłam dla siebie perfumy. Pierwszy raz dostałam je od kogoś dla mnie bardzo ważnego. Były nieziemskie. Pasowały składem do mojej skóry i widziałam, że na wszystkich robiły wrażenie. Gdy się skończyły… tak się składało, że nigdy nie zadbałam by je znowu mieć. I mam. Dostanę je od Mikołaja na gwiazdkę.

Bezradnie rozglądam się po mieszkaniu i szukam miejsca na ulokowanie jednej pary sztalug. Może przedpokój i na nich ciekawy obraz? Na biurku położę stroik. W tym tygodniu powinnam jechać na rynek i kupić igliwie. W tym też tygodniu muszę skończyć sprzątanie. Tydzień przedświąteczny przeznaczam dla własnego ciała, a przecież jakieś ciasto i wigilię muszę mieć czas przygotować. Sporo już mam… ale są potrawy, które muszę uwarzyć bezpośrednio przed podaniem. Po rozpoczęciu nowego roku siadam do sztalug i nie ma zmiłuj.

Podziębiłam troszkę nerki. Bolą i często biegam do wc. Muszę na razie odpuścić sobie kawę na korzyść herbaty z miodem i cytryną. Pojdę sparzyć… A potem ubiorę choinkę.

telefon z banku...

2011-12-09T08:37:00.000+01:00

Wiem kiedy dzwoni ktoś nieznajomy, bo wszyscy moi znajomi,- mają w komórce swoje melodyjki. Gdy więc wczorajszego popołudnia moje cudo techniki zasygnalizowało, że jakaś nieznajoma osoba ma ochotę ze mną porozmawiać - odebrałam. Pan (hmm.. pan nie pan) o kobiecym głosie podał nazwę banku z jakim mam przyjemność/nieprzyjemność rozmawiać… po czym poprosił o datę urodzenia. Zmęczona byłam, bo tyram przy porządkach całe dopołudnia więc bez rozwijania tematu spytałam czy w tym tylko celu dzwoni… i że jestem już bardzo stara i brzydka, więc z pewnością nie będzie mną zainteresowany. I tu go zaskoczyłam… Hahahahahahahaha,- yesu. Cisza w słuchawce się zrobiła jakby padły wszystkie przekaźniki telefonii komórkowej. Po chwili jednak pochwalił się, że zna moją datę urodzenia… wiec ja- uprzedzając to, co dalej powie spytałam,- „dlaczego pyta skoro zna…”. Tym razem chwila ciszy była nieco krótsza. Pan wyjaśnił, że chciał tylko przekonać się czy rozmawia z właściwą osobą. Z WŁAŚCIWĄ… szepnęłam i nadal nie podałam tych żenujących kilku cyfr. Nie podałam i powiedziałam, że nie podam. Wydusił więc w końcu sprawę z jaką do mnie dzwoni. Pani ma u nas kredyt….- przypomniał mi fakt, który najchętniej wyrzuciłabym ze swojego życia. I spłaca go pani bardzo systematycznie….- ciągnął. A spróbowałabym nie…- wysyczałam do słuchawki. Chcemy pani zaproponować zmniejszenie oprocentowania (?!) i ewentualne dobranie jakiejś kwoty. Dobraniem jakiejś kwoty nie jestem zainteresowana… bo mam dość płacenia lichwy, czy nadal proponuje pan zmniejszenie oprocentowania- dochodziłam sedna sprawy. Tak- czy możemy umówić się na rozmowę?... Po nowym roku proszę zadzwonić,- padła moja propozycja, na którą pan o kobiecym głosie z chęcią przystał. Odłożyłam telefon i stwierdziłam, że narobił mi facet kłopotu. Celem banku jest zarabiać…. zarabiać… i jak najwięcej zarabiać. Jaki więc cel ma taka instytucja proponując mi obniżenie oprocentowania? Jako osoba doświadczona już w realiach obecnego życia, zapachniało mi tu jakimś podstępem i kruczkiem. To… co zaproponuje mi bank nie może być ulgą… a jedynie sposobem na jeszcze większe wyciągnięcie ze mnie kasy. Na co więc mogą mnie jeszcze próbować złapać?

Koniec kawy… Teraz na rynek po grzyby.

znalezione wspomnienia...

2011-12-08T08:56:00.002+01:00

Robiąc przedświąteczne porządki … znalazłam wczoraj bombkę. Dostałam ją w ubiegłym roku, podczas przedświątecznego obiadu, na który zostałam zaproszona do restauracji znajdującej się w przecudnym dworku w Antoninie. Jest bardzo duża… ręcznie malowana… i nawet nie wiem jak to się stało, że nie została wyniesiona z innymi do piwnicy. Z darczyńcą owej,- ja… nie jestem związana emocjonalnie. Obiad był nietuzinkowy, bowiem wszystkie dania uwarzone były z dodatkiem dziczyzny. Dodając do tego szczególną atmosferę… Płonące drwa w kominku ogrzewające mi stopy… prószący śnieg za oknem…

Spędzony tam czas, pamiętam także z innego powodu. Przyniesiona nie przez kelnera kawa,- smakowała bardzo znajomo… Muzyka Chopina… sprzęty… i ten widok z okna… Ogromne choinki przysypane śniegiem i drobinki białego puchu spadające wszędzie wokół. Wszystkie kłopoty zostały gdzieś daleko… bardzo daleko a ja,- ja czułam się szczęśliwą. To dziwne Deja vu poruszyło mną do głębi. Wracałam milcząca w nadziei podtrzymania tego stanu dłużej. Trzymana wczoraj w dłoniach bombka emanowała wspomnienia i drżała dźwiękami fortepianu. Nie dawała obrazu osoby, ale miejsca. Miejsca… w którym czułam się tak bardzo wolna, niezależna i bezwarunkowo szczęśliwa. Dwukrotnie w swoim życiu przeżyłam taki stan. I za każdym razem nie wiedziałam co było powodem aż takiej euforii. Czy to przypadek innej chemii w komórkach mózgowych,- czy dar od Stwórcy. Chwilowy dar by ulżyć troskom.

roboczo...

2011-12-07T09:20:00.000+01:00

Święta za 18 dni a to bardzo już blisko. Nie lubię nic „na ostatnia chwilę” wiec systematycznie… codziennie robię coś, co pozwoli mi bezpośrednio przed nimi zająć się już tylko sobą. Kupione już i sprawione ryby, są w zamrażalniku. Ugotowana z wyjątkowym, świątecznym smakiem kapusta z fasolą i kapusta z grzybami- już zamrożona. Systematycznie piorę pokrowce z mebli w moim pokoju. Większość z nich to białe, wełniane „sztuki”,- więc roboty sporo. Prezenty kupione i zapakowane. Najbardziej boję się porządków w szafach. Pomimo tego, że nauczyłam się wyrzucać wszystko co niepotrzebne -jest tego sporo, a przede wszystkim przyznam… że porządków robić nie lubię tak- jak stania przy garach. Nie jestem widocznie normalną kobietą, ale przecież nie muszę nią być. Dziś chyba zajmę się kuchnią. W szafkach porządek jest,- pozostaje mycie na zewnątrz. W ramach dnia „mikołajkowego”… oprócz słodkiego i alkoholowego prezentu, Długi umył mi moje autko. Na razie malować nie mam czasu. Do skończenia Żyd i realizacja mojego pomysłu na Eskulapa. Model już znalazłam.

Koniec kawy i marudzenia. Do roboty i przygotowywania świąt.

pochylenie nad talentem...

2011-12-06T20:10:00.000+01:00

Rzadko komentuję, gdy spotykam się ze śmiercią. Odchodzą najwięksi ze swojego pokolenia i zostaje dorobek oraz pamięć. Nie komentowałam odejścia Adama Hanuszkiewicza… Nie sposób jednak nie poświęcić kilku chwil Pani Villas. Niewątpliwie była wielką gwiazdą. Diwą o nieprzeciętnym kilkuskalowym głosie. Karierę rozpoczęła poza granicami Polski… i gdy do niej wróciła- kraj nie potrafił docenić klejnotu i wyeksponować go we właściwy sposób. Dopiero teraz,- media podnoszą osobę i schylają głowę nad nieprzeciętnością. Często tak bywa… Zbyt często… A szaleństwo bliskie artystom,- nie zawsze jest szaleństwem we właściwym tego słowa rozumieniu.

Mikołajowo...

2011-12-05T19:52:00.001+01:00

MIKOŁAJKOWY KONCERT